Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2009

Στους δρόμους της χάλκινης γιορτής

Οι μυρωδιές και η τσίκνα για μία ακόμα παραμονή πρωτοχρονιάς κατακλύζουν την παραμυθένια Πολιτεία του Αέρα. Οι μπάντες με τα χάλκινα και οι άλλες, αυτές με τους ζουρνάδες για μία ημέρα κάθε χρόνο κυριαρχούν, με την ανοχή όλων των κατοίκων, στην πολιτεία με τα δύο χιλιάδες τριακόσια χρόνια πορεία στην αιωνιότητα.

Μα τούτη η Πρωτοχρονιά μοιάζει να είναι παράξενη. Λες και οι καλικάντζαροι θα καταφέρουν φέτος να κόψουν το δέντρο της ζωής. Θαρρείς ότι οι κάτοικοι της πολιτείας πορεύονται στον καινούργιο χρόνο μαζεμένοι και σκεφτικοί, επηρεασμένοι ίσως, από τα πρόσφατα λόγια του τελευταίου πορφυρογέννητου Κυβερνήτη, που τους εξομολογήθηκε με τρόπο τραγικό το νέο εθνικό δίλημμα που θα μείνει στην ιστορία : "ή θα αλλάξουμε ή θα βουλιάξουμε", μιλώντας σε πρώτο πληθυντικό, λες και οι πορφυρογέννητοι νοιάζονται για κάτι άλλο εκτός από το θρόνο που οφείλουν να κρατούν ζεστό για τον επόμενο καταλληλότερο. Όμως θρόνος χωρίς υπηκόους είναι σεντούκι χωρίς χρυσάφι...

Η Πολιτεία του Αέρα χαμογελά βλέποντας τους, γνωρίζοντας καλά με τη σοφία των είκοσι τριών αιώνων της, ότι ετούτοι οι χορτάτοι μέσα στα ζεστά τους ρούχα, είναι τόσο αστείοι με τους φόβους τους, συγκρίνοντας αναπόφευκτα τη φετινή πρωτοχρονιά με εκείνες τις πραγματικά δύσκολες χρονιές, σε καιρούς που η Πολιτεία ήταν πολιορκημένη από κάθε λογής εχθρούς και ο βρόγχος του θανάτου έπνιγε τις γειτονιές, τα κάστρα και τα σοκάκια. Ή ακόμα πιο πρόσφατα, στα χρόνια μετά τον ξεριζωμό της μάνας Ιωνίας, της κατοχής και του εμφυλίου, τότε που η δυστυχία και η οδύνη φώλιαζε στις ψυχές των ανθρώπων και ο μακελάρης χάρος, κροτάλιζε καθημερινά στη σκέπη της πόλης, ψηλά, εκεί έξω από το Επταπύργιό της.

Μία όμορφη ημέρα, φωτεινή, σαν τη σημερινή, οδηγεί τους πλανόδιους μουσικούς με τα χάλκινα πνευστά από τη μία παρέα στην άλλη, που νιώθουν έτοιμες και δυνατές για να ξορκίσουν το κακό, να αγνοήσουν παντελώς τα διεθνή νομισματικά ταμειακά μαμούνια, πνίγοντας τις αρνητικές προβλέψεις στο τσίπουρο και τη ρετσίνα, με τις υπαίθριες ψησταριές να δίνουν την αίσθηση της ομαδικής σπονδής ή της συμμετοχής ακόμα σε κάποια διονυσιακή λατρεία. Η βακχεία της παραμονής της πρωτοχρονιάς με τις βαλκάνιες μουσικές της, επαναφέρει στην Πολιτεία του Αέρα μνήμες από τότε που το ανακάτεμα των εθνοτήτων την έκαναν μοναδική, ασυναγώνιστη πολιτεία, κοσμοπολίτισσα της Ανατολής, πραγματικό σταυροδρόμι πολιτισμού για τους έκπληκτους περιηγητές της Δύσης.

Όμως, η πιο μεγάλη χαρά σε τούτο το παραμύθι, ανήκει στην πριγκίπισσα Μελωδία, που κάθε παραμονή πρωτοχρονιάς φθάνει στην Πολιτεία του Αέρα, φορώντας την πολύχρωμη βαλκάνια φορεσιά της, ραμμένη σε χρόνια αυτοκρατορικά, φορεμένη από τότε που οι κάθε λογής βασιλιάδες λογάριαζαν την Πολιτεία του Αέρα σαν το πολυτιμότερο πετράδι για την κυριαρχία τους στην Ανατολή και στη Χερσόνησο του Αίμου. Η Μελωδία, μέσα από τις βυζαντινές μουσικές ενσωμάτωσε τον Ήχο της Μεγάλης Ανατολής, της μουσικής μητρίδας, εκεί που η Μουσική είναι ένα ενιαίο σύνολο με την Ποίηση και τον Χορό. Και είναι η παραδοσιακή δημοτική μουσική και το ρεμπέτικο που διέσωσαν τους δρόμους του βυζαντινού Ήχου, των ειδών δηλαδή της μουσικής, που οι μελωδίες τους δεν μπορούν να αποδοθούν από το δυτικό μουσικό πεντάγραμμο και τις νότες.

Ριγμένη στην αγκαλιά της Πολιτείας του Αέρα, η Μελωδία βρίσκεται εκεί που οι παλαιότεροι μουσικοί διατήρησαν τον Ήχο της Ανατολής σε καιρούς δύσκολους μέσα από τα ρεμπέτικα τραγούδια, αλλά και που οι νεώτεροι δημιουργοί συνεχίζουν να γράφουν και να παίζουν μουσική στην μεγάλη Πολιτεία, με έναν τρόπο αναγνωρίσιμο και ιδιαίτερο, που τους κάνει να ξεχωρίζουν στα διάφορα είδη της μουσικής που είναι αφοσιωμένοι.

Έτσι και φέτος, η Μελωδία αποχαιρετά τον παλιό χρόνο, τσικνισμένη στους δρόμους της χάλκινης γιορτής, με τους βαλκάνιους σκοπούς να χρωματίζουν την Πολιτεία του Αέρα, ανάμεσα στις παρέες της γιορτινής ξεφάντωσης, για μία και μοναδική ημέρα όπως κάθε χρόνο, πριν επιστρέψει στην καθημερινότητά της καλουπωμένη στα ωδεία, στα κλαμπ, στα σκυλάδικα και στα μέγαρα μουσικής...

10 σχόλια:

Τη 2 Ιανουαρίου 2010 - 10:01 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger giant13 είπε...

Οικογενειακή υγεία, ευτυχία συμπολίτη.

Σου βγάζω ακόμη μια φορά το καπέλο για το πανέμορφο πρωτοχρονιάτικο, γεμάτο λυρικότητα, άρθρο σου.

Είναι αλήθεια πως φέτος σε κάθε μουσικό συγκρότημα, υπήρχαν και χάλκινα.

 
Τη 2 Ιανουαρίου 2010 - 10:30 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΥΜΜΟΥΝΙ είπε...

Με μάγεψες. Χρόνια πολλά και δημιουργικά!

 
Τη 2 Ιανουαρίου 2010 - 11:14 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger Λωτοφάγος είπε...

Είτε κρύβεις με τέχνη το λεπτό σου χιούμορ μέσα σε ιστορικά κείμενα είτε ειρωνεύεσαι απολαυστικά το σήμερα είτε αφήνεσαι στο λυρισμό, καταφέρνεις να μας γοητεύεις, φίλε μου!
Πάντα τέτοια και να χαίρεσαι την οικογένειά σου.

 
Τη 3 Ιανουαρίου 2010 - 6:07 π.μ. , Ο χρήστης Blogger vasikos metoxos είπε...

@ Λωτοφάγο, καπιταλιστικό κουμμούνι, Γίγαντα :

Η αφορμή για το φετινό παραμυθάκι του ποστ είναι ο τρόπος της γιορτής της παραμονής της πρωτοχρονιάς στην Θεσσαλονίκη. Όλη η πόλη στο σύνολό της αποδέχεται τις μπάντες με τα χάλκινα και διασκεδάζει με τους βαλκάνιους ρυθμούς. Έτσι για μία ημέρα κάθε χρόνο η Θεσσαλονίκη μεταμορφώνεται σε μία βαλκάνια πρωτεύουσα του γλεντιού, μέσα σε μία πραγματική εξέγερση των αισθήσεων,επιστρέφοντας κατά κάποιο τρόπο πίσω στο χρόνο, σε μία συνάντηση που παραμένει ειλικρινής και αμετάβλητη στο πέρασμα του.

Έχοντας την σπάνια χαρά και τύχη να έχω βιωματική σχέση με την αγορά Μοδιάνο στην αυθεντική μορφή της, πολύ πριν γίνει σουξέ και "τουριστικός προορισμός", κουβαλώ τη μαγεία του γλεντιού της παραμονής της Πρωτοχρονιάς πολλά χρόνια τώρα μέσα μου.

Ο Γίγαντας με τις φωτογραφίες που ανέβασε στο μπλογκ του δίνει το χρώμα της παραμονής με πολύ όμορφο τρόπο.

Αγαπητοί φίλοι εύχομαι καλή χρονιά σε όλους με κάθε ευτυχία στις οικογένειές σας.

 
Τη 3 Ιανουαρίου 2010 - 1:46 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger Βάσσια είπε...

Βασικέ, δεν μπορώ να μην το πω....

Υπέροχη γραφή!

Μου αρέσεις έτσι πολύ.

Καλή Χρονιά!
:-)

 
Τη 4 Ιανουαρίου 2010 - 11:51 π.μ. , Ο χρήστης Blogger ο δείμος του πολίτη είπε...

Υπέροχο άρθρο. Τέλειο.

 
Τη 5 Ιανουαρίου 2010 - 1:56 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger fpboy είπε...

Καλή χρονιά και ότι επιθυμείς φίλε Βασικέ Μέτοχε !
Όλα να σου πάνε καλύτερα !

 
Τη 5 Ιανουαρίου 2010 - 9:28 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger vasikos metoxos είπε...

@ Βάσσια, Δείμε το φετινό παραμυθάκι, συνέχεια ίσως αυτών των προηγούμενων ετών, αποτελεί μία ευκαιρία για ένα "άλλο" ταξίδι στην αγαπημένη πόλη, που όσο και να μας απογοητεύει, εμείς θα συνεχίσουμε να την λατρεύουμε...

@ ΦΠ καλή και ευτυχισμένη χρονιά με επιτυχίες στην τέχνη που αγαπάς.

 
Τη 17 Ιανουαρίου 2010 - 10:35 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger Λωτοφάγος είπε...

Καλή και ευτυχισμένη χρονιά σε σένα, την οικογένειά σου και την αγαπημένη Θεσσαλονίκη που μου έχει λείψει. Εύχομαι να απαλλαγεί φέτος από τον συρφετό που την έχει καταστρέψει!
Λέγονται πολλά για συνεργασίες στις δημοτικές.
Πολύ θα ήθελα να μάθω τη γνώμη σου, επειδή αγαπάς αληθινά την πόλη...

 
Τη 18 Ιανουαρίου 2010 - 9:31 π.μ. , Ο χρήστης Blogger vasikos metoxos είπε...

Χλωμά τα βλέπω τα πράγματα, φίλε Λωτοφάγε. Ο παππούς Καλλικράτης θα φέρει πολλά μπερδέματα...

 

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα