Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2007

Οι Καραγκιοζοπαίχτες

Μεγάλωσα με τον καραγκιόζη. Τα παιδικά μου χρόνια ήταν γεμάτα από όμορφες παραστάσεις. Ακόμα θυμάμαι τα απογεύματα στην πλατεία Ελευθερίας στα προσφυγικά και τα πρωινά στον κινηματογράφο "Αρμονία" της Αγίας Τριάδας. Τη λαχτάρα που είχα για εκείνες τις παραστάσεις. Οι σπουδαιότεροι μάστορες του μπερντέ εκείνα τα χρόνια ήταν ο Γιάνναρος και ο Κώσταρος.
Ο Καραγκιόζης γεννήθηκε στην Ανατολή. Ο εξελληνισμός του Καραγκιόζη ή το στήσιμο του θιάσου Διονυσιακών χαρτόμουτρων, κατά τον Γιάννη Σκαρίμπα, πραγματοποιήθηκε στην Πάτρα, με την πρωτοβουλία του ψάλτη Δημητρίου Σαρντούνη ή Μίμαρου (1865-1902), κατά τα τέλη του 19ου αιώνα. Ο Μίμαρος είναι ο θεμελιωτής του ελληνικού θεάτρου σκιών και η Πάτρα η γενέτειρά του. Ο πρωτοπόρος Μίμαρος με τους Γιάνναρο και Κώσταρο των παιδικών μου χρόνων. Ο πατέρας μου μιλούσε συχνά για τον μεγάλο καραγκιοζοπαίχτη Βασίλαρο, μαθητή του Μίμαρου, που θυμόταν ο ίδιος από τα παιδικά του χρόνια.
Μίμαρος, Βασίλαρος, Γιάνναρος, Κώσταρος. Η κοινή κατάληξη του ονόματος με είχε πείσει ότι αυτή η κατάληξη ήταν προϋπόθεση για τον μεγάλο καραγκιοζοπαίχτη.
Σήμερα στη σειρά των μεγάλων καλλιτεχνών πρωταγωνιστούν δύο άξιοι συνεχιστές της μεγάλης παράδοσης.
Ο πρώτος είναι ο απόστρατος στρατηγός Αθανάσαρος προϊστάμενος της δημοτικής αστυνομίας του δήμου Θεσσαλονίκης που ανεβάζει το έργο "Ο Καραγκιόζης ο Ξεβιδολόγος". Η παράσταση είναι καινοτόμα. Για πρώτη φορά ο ήρωας του καλλιτέχνη είναι διαστροφικός. Δεν αφήνει πινακίδα για πινακίδα στα αυτοκίνητα της πόλης. Μανιωδώς ξεβιδώνει πινακίδες κάνοντας συλλογή από αριθμούς. Είναι αριθμολάγνος. Και δικαίως. Αφού δεν κατασκεύασε τους σταθμούς αυτοκινήτων που υποσχέθηκε ο δήμος, ο στρατηγός κυνηγά τους παράνομους οδηγούς που παρκάρουν όπου να ναι, για να πιέσουν τον δήμαρχο να κατασκευάσει πάρκινγκ.
Ο δεύτερος μεγάλος του είδους είναι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Αντώναρος που ανεβάζει το έργο "ο Καραγκιόζης στο Αναψυκτήριο". Στο έργο ο καλλιτέχνης πραγματεύεται την περιπέτεια του υπουργού απασχόλησης για το αναψυκτήριο που διατηρεί στο Κορωπί φιλοξενώντας αφιλοκερδώς μία οικογένεια πακιστανών με τα τρία παιδιά τους. Ο καλλιτέχνης με ευαισθησία προσεγγίζει το ανθρώπινο δράμα του υπουργού που υφίσταται αδικαιολόγητες διώξεις για τη φιλανθρωπία του, από τους άθλιους δημοσιογράφους που αρνούνται να πάρουν σύνταξη στα εβδομήντα πέντε.

27 σχόλια:

Τη 15 Δεκεμβρίου 2007 - 12:11 π.μ. , Ο χρήστης Anonymous tristan είπε...

Ο σύγχρονος θίασος έχει αφήσει έτη φωτός πίσω τον θίασο του καραγκιόζη. Η επινοητικότητα στη μυθοπλασία αξεπέραστη, οι ερμηνείες των ρόλων οσκαρικές. Ο Μαγγίνας (Μαγγίτης θα' πρεπε να λέγεται) αναμένεται να αιτηθεί την επέκταση του αναψυκτηρίου για να φιλοξενήσει ακόμη περισσότερους αναξιοπαθούντες Ινδούς και την επέκταση καθ' ύψος του μαντρότοιχου (κατά παρέκκλιση πάντα) για να μην τους ενοχλούν τα αδιάκριτα βλέμματα. Στη χώρα του ''κατά παρέκκλιση'' αυτά είναι κόλπα ''κατα κανόνα''.
Το σεράι πρέπει να θυμίζει όσο γίνεται περισσότερο ''ανατολή'' για να ανακουφίζει τους Πακιστανούς από τον πόνο της ξενιτιάς. Είναι ζήτημα χρόνου να το πετύχουνε.

 
Τη 15 Δεκεμβρίου 2007 - 10:15 π.μ. , Ο χρήστης Blogger doctor είπε...

Να συμπληρώσω ότι ο Καραγκιόζης είναι τούρκικη λέξη που στα ελληνικά αποδίδεται ως "Μαυρομάτης".

Πιο πολύ απ'όλα με ενθουσίαζε η είσοδος του Νιόνιου ο οποίος τραγουδούσε εκπληκτικές επτανησιακές καντάδες.

Στα φόρτε του, πίσω από τον μπερντέ, υπήρχε ολόκληρη ορχήστρα και το σκηνικό ήταν απερίγραπτο.

doctor

 
Τη 15 Δεκεμβρίου 2007 - 11:11 π.μ. , Ο χρήστης Blogger vasikos metoxos είπε...

Tristan,

έχεις απόλυτο δίκιο μιλώντας για μαγκιά και καπατσοσύνη. Η "κατά παρέκκλιση" πολιτική ζωή μας δουλεύει πλέον ψιλό γαζί και θεωρούν ότι μιλάνε σε ηλίθιους. Καλά, δεν ντρέπονται? Η επινόηση του Μίμαρου να εισάγει την παράγκα απέναντι στο σεράι της εξουσίας ήταν και παραμένει επίκαιρη. Ο Μίμαρος έστεισε το ελληνικό θέατρο σκιών στα χρόνια της πρώιμης καπιταλιστικής παρουσίας στην χώρα . Ήταν τα χρόνια της τρικουπικής διακυβέρνησης. Η Ελλάς των μεγάλων έργων. Σιδηρόδρομος, Ισθμός της Κορίνθου κλπ. Του πρώτου κύματος αστυφιλίας και η δημιουργία μεγάλων πόλεων. Η Πάτρα τότε ήταν κέντρο της αναδυόμενης ελληνικής βιομηχανίας.
Από τότε η καταγγελία της ανάλγητης εξουσίας μέσω της σάτυρας είναι μονίμως επίκαιρη.

 
Τη 15 Δεκεμβρίου 2007 - 11:23 π.μ. , Ο χρήστης Blogger vasikos metoxos είπε...

@ doctor

Στα χρόνια του Μίμαρου αναφέρεται το πρώτο μεγαλο κύμα αστυφιλίας. Στην Πάτρα καταγράφεται αύξηση του πλυθυσμού κατά 54%. Οι οικονομικοί μέτοικοι που συνέρρεαν στην Πάτρα από την Ήπειρο, τη Ρούμελη, τα Επτάνησα, την ενδοχώρα της Αχαϊας κλπ, στη συντριπτική τους πλειοψηφία αποτέλεσαν τις χαμηλότερες βαθμίδες της κοινωνικής και μορφωτικής πυραμίδας και διατήρησαν πολλές από τις συνήθειες, συμπεριφορές και αντιλήψεις που κουβαλούσαν από τους τόπους καταγωγής τους. Έτσι, αποτέλεσαν ένα ιδιόμορφο περιθωριακό κόσμο με τη δική τoυ παράδοση, που βρήκε την έκφρασή του στον μπερντέ του Μίμαρου. Ο σιορ Διονύσιος ήταν ο εκπρόσωπος των επτανησίων.

 
Τη 15 Δεκεμβρίου 2007 - 11:30 π.μ. , Ο χρήστης Anonymous Leonidas είπε...

Ο Σπαθάρης χαλάει την σειρά του ονόματος!!!

 
Τη 15 Δεκεμβρίου 2007 - 11:43 π.μ. , Ο χρήστης Blogger vasikos metoxos είπε...

@ Leonidas

Από τον Μίμαρο προέκυψαν 31 μαθητές - καραγκιοζοπαίχτες. Από αυτούς δημιουργήθηκαν τρεις σχολές. Της Πάτρας, της Ρούμελης και της Θεσσαλίας. Ένας από τους μαθητές του Μίμαρου ήταν ο Θεόδωρος Θεοδωρέλλος. Ο Θεοδωρέλλος υπήρξε δάσκαλος του μεγάλου Σωτήρη Σπαθάρη, πατέρα του Ευγένιου.

 
Τη 15 Δεκεμβρίου 2007 - 1:50 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger αριστερό εξτρέμ είπε...

Ο Μίμαρος ήταν αυτός που εισήγαγε τον χαρακτήρα του Μπαρμπαγιώργου που ήταν υπαρκτό πρόσωπο ενός γεροδεμένου και αφελούς ορεσειβίου. Ο αγαπημένος μου είναι ο Σταύρακας, κλασσικός Αθηναίος κουτσαβάκης με τις φοβερές ατάκες δανεισμένες από τη μάγκικη αργκό.

 
Τη 15 Δεκεμβρίου 2007 - 7:32 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger syneas είπε...

Δεν ξέρω,τον καραγκιόζη δεν τον συμπάθησα ποτέ γιατί τον είχα συνδέσει με τον κουτοπόνηρο άνθρωπο.
Μαζί με τον χατζηαβάτη,στη σκέψη μου τους είχα σαν το πρότυπο της δουλοπρέπειας και της αναξιοπρέπειας μπροστά στην εξουσία του βεληγκέκα και τον ¨πολυχρονεμένο¨σουλτάνο!
Δεν κατάλαβα ποτέ αυτή τη λατρεία του κόσμου στον καραγκιόζη.
Λες να έφταιγαν τα κακά σενάρια στις παραστάσεις που παρακολουθούσα μικρός;
Πάντως ¨Ο καραγκιόζης στο αναψυκτήριο¨ βασικέ,ήταν μια παράσταση με αίσιο τέλος(για μας,όχι για τον καραγκιόζη),αφού έκλεισε το αναψυκτήριο...
Το πρόβλημα βέβαια τώρα θα αγγίξει τους ¨φιλοξενούμενους¨,που θα μείνουν χωρίς στέγη!

 
Τη 15 Δεκεμβρίου 2007 - 7:35 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger vasikos metoxos είπε...

@ αριστερό εξτρέμ

Από όσα γνωρίζω ο καραγκιοζοπαίκτης Ρούλιας μαθητής του Μίμαρου από το Καρπενήσι και ιδρυτής της "σχολής της Ρούμελης" εμπλούτισε τον θίασο του μπερντέ με την παρουσία του Μπαρμπαγιώργου και ένας από τους μαθητές του, ο Γιάννης Μώρος, πρωτοεμφάνισε στη σκηνή τον Σταύρακα.

 
Τη 15 Δεκεμβρίου 2007 - 7:44 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger vasikos metoxos είπε...

@ syneas

Θα προσπαθήσω να σε παρακινήσω λίγο να ασχοληθείς γιατί έχει αξία. Σύμφωνα με μία παράδοση ο Καραγκιόζης και ο Χατζηαβάτης ήταν υπαρκτά πρόσωπα από την Προύσα.
Ο Χατζηαβάτης ήταν εργολάβος (!!!) και ανέλαβε να χτίσει το σαράι του πασά στην Προύσα.
Πήρε στο γιαπί εργάτες και αρχιμάστορα έβαλε τον Καραγκιόζη που ήταν μαραγκός, μα είχε μυαλό πρωτομάστορα.
Ο πασάς είδε ότι το σαράϊ αργούσε να τελειώσει κι εφοβέρισε τον Χατζηαβάτη πως θα τον θανατώσει. Ο Χατζηαβάτης φοβήθηκε και φανέρωσε στον πασά ότι φταίχτης ήταν ο Καραγκιόζης που έλεγε αστεία στους μαστόρους και γελούσαν.
Ο πασάς φοβέρισε και τον Καραγκιόζη αλλά εκείνος εξακολούθησε να αστειεύεται. Ετσι ο πασάς τον θανάτωσε. Ολοι αγανάχτησαν με τον άδικο σκοτωμό του Καραγκιόζη κι ο πασάς για να ημερέψει τον λαό έχτισε ένα ωραίο μνημείο στην Προύσα κι έθαψε εκεί τον Καραγκιόζη με μεγάλες τιμές. Η αδικία όμως αυτή κόστισε πολύ στον πασά κι αρρώστησε βαριά.
Οι άλλοι αγάδες για να διασκεδάσουν τον πασά έφεραν τον Χατζηαβάτη στο σαράϊ να του λέει τα χωρατά του Καραγκιόζη. Μια μέρα ο Χατζηαβάτης έκοψε έναν χάρτινο Καραγκιόζη, τέντωσε ένα πανί που το φώτισε κι έδωσε παράσταση Καραγκιόζη.
Ο πασάς ευχαριστήθηκε τόσο που του έδωσε άδεια να παίζει παραστάσεις όπου θέλει. Λέγεται, λοιπόν, πως έτσι δημιουργήθηκε ο Καραγκιόζης.

ΥΓ Με την ανάληψη του υπουργείου από τη Φάνη θα μείνει χωρίς δουλειά ο Καραγκιόζης. Μάλλον πήρε τη δουλειά η Φάνη γιατί είναι η μόνη που έχει νόμιμη οικοδομική άδεια για το σπίτι της. Με τις υγείες μας syneas...

 
Τη 15 Δεκεμβρίου 2007 - 8:27 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger LocusPublicus είπε...

Bασικέ, σκέτο σεμινάριο αυτό το πόστ. Δεν ήξερα τόσα για τον Καραγκιόζη!

Θυμάμαι παιδί τις παραστάσεις στις μάντρες της επαρχιακής πόλης που μεγάλωσα. Μου άρεσαν πολύ. Τότε βέβαια δεν καταλάβαινα τους συμβολισμούς των προσώπων. Σήμερα ο Καραγκιόζης εχει για μένα διπλή αξία (πολιτιστική και νοστολγική).

Οι φυσιογνωμία του Μπαρμπα Γιώργου με τα βλάχικα ελληνικά του και του σιόρ Διονύσιου με τις μουσικές επτανησιακές εισαγωγές του καιτο τραγουδιστό γλωσσικό του ιδίωμα, θα μείνουν στη ψυχή μου για πάντα.

Μπράβο φίλε μου, τι μου θύμισες σήμερα..

 
Τη 15 Δεκεμβρίου 2007 - 9:01 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger vasikos metoxos είπε...

@ Locus Publicus

O Καραγκιόζης είναι όσα λες. Κυρίως οι μνήμες από τις μάντρες των παιδικών μας χρόνων. Είναι όμως και αυτό:

"Ο καραγκιόζης ...μια καινούργια απρόοπτη έκφραση του προαιώνιου ελληνικού πόνου που γεννά η αδικία. Ο παραπονιάρης που καταφέρνει να εκφράσει και να γελοιοποιήσει μαζί τον ανθρώπινο πόνο. Δίπλα του ο Χατζιαβάτης. Η μικρόψυχη ορθοφροσύνη, το μηδέν άγαν των μικρών.. Αν η Τραγωδία λυτρώνει δια του ελέου, η κωμωδία λυτρώνει με το γκρέμισμα που φέρνει το γέλιο της τελικής διάλυσης. Ο Καραγκιόζης είναι η άρνηση των πάντων που έχουν οι φτωχοί κι αποτυχημένοι αλλά και απελευθερωμένοι από κάθε δεσμό επιτυχίας. Η καχυποψία, η οκνηρία του καταπιεζόμενου ήρωα γίνονται αρετές του κωμικού ήρωα που διαλύει για να νοιώσει ελεύθερος. Όποιος δεν υποτάσσεται στο διαλυτικό του μένος, όποιος ελπίζει, όποιος υπολογίζει, όποιος συνδυάζει περιφρονείται και ρεζιλεύεται. Ο Χατζιαβάτης είναι ο αιώνιος δωσίλογος. Το σφάλμα του είναι ότι πιστεύει κι ελπίζει στο συμφέρον του, στη ζωή. Ο Καραγκιόζης του φέρεται όπως η Αντιγόνη στην Ισμήνη, η Ηλέκτρα στη Χρυσόθεμι, ο Φιλοκτήτης στον Οδυσσέα."

Γιάννης Τσαρούχης

 
Τη 16 Δεκεμβρίου 2007 - 1:47 π.μ. , Ο χρήστης Blogger Λωτοφάγος είπε...

Καλημέρα, φίλε μου. Εκείνο που με απασχολούσε παιδί, ήταν γιατί ο Καραγκιόζης έλεγε "θα φάμε, θα πιούμε και νηστικοί θα κοιμηθούμε"! Δεν το καταλάβαινα και με έπιανε θλίψη που δεν μπορούσα να κάνω κάτι για να κοιμηθεί χορτάτος! Γι'αυτό και δεν πολυαγαπούσα τις παραστάσεις.
Πράγματι σεμινάριο καραγκιοζολογίας η ανάρτησή σου! Δεν γνώριζα καθόλου αυτόν το μύθο της απαρχής του.

Υ.Γ. Άσχετο: έχετε χιόνια, τυχερούληδες; Εδώ στον καταραμένο τόπο, τίποτε!

 
Τη 16 Δεκεμβρίου 2007 - 3:02 π.μ. , Ο χρήστης Blogger vasikos metoxos είπε...

@ Λωτοφάγος

Η γέννηση του θεάτρου σκιών τοποθετείται στην Κίνα. Στην Οθωμανική Αυτοκρατορία το θέατρο των σκιών παίρνει τη μορφή του λαϊκού θεάματος του Καραγκιόζη ( μαυρομάτη). Γίνεται, έτσι, το λαϊκό θέαμα σε όλη την έκταση και τους λαούς της αυτοκρατορίας. Με αυτή, την «τουρκική» μορφή του εξακολουθεί να παίζεται στην Ελλάδα, στις πρώτες δεκαετίες του νεοελληνικού κράτους μετά το 1829, μέχρι την αναμόρφωσή του από τον Μίμαρο περί το 1870 στην Πάτρα.

Υπάρχει όμως και ακόμα ένας θρύλος για την προέλευση του Καραγκιόζη που αναφέρεται στην ιστορία ενός έλληνα από την Υδρα, του Γ. Μαυρομάτη και τοποθετείται χρονολογικά περίπου τον 18ο αιώνα. Ο Μαυρομάτης, λέγεται ότι ήλθε στην Τουρκία από την Κίνα με το θέατρο σκιών του. Αποφασίζοντας να εγκατασταθεί πλέον μόνιμα στην Πόλη, προσάρμοσε τόσο τη ζωή του όσο και το θέατρό του στα ήθη των τούρκων. Έτσι, ονόμασε τον πρωταγωνιστή του Καραγκιόζ, προέκταση στα ελληνικά Καραγκιόζης, που στα τούρκικα σημαίνει μαυρομάτης. Ο Μαυρομάτης πέθανε στην Τουρκία και πληροφορίες αναφέρουν ότι είχε βοηθό του τον Γιάννη Μπράχαλη, τον πρώτο καλλιτέχνη του είδους που έφερε τον Καραγκιόζη στην Ελλάδα.

 
Τη 16 Δεκεμβρίου 2007 - 10:43 π.μ. , Ο χρήστης Blogger Vassia είπε...

Kαλημέρα :-)
Πω πω, συνειδητοποίησα πόσα πολλά χρόνια έχω να παρακαλουθήσω παράσταση του Καραγκιόζη..
Όταν ήμουν παιδί, μας έπαιζαν ο μπαμπάς μου και ο Θείος μου, με κάτι καταπληκτικές φιγούρες που είχαν φτιάξει.
Δυστυχώς δεν ζούνε εδώ και χρόνια.
Καλές θεάσεις να έχετε εκεί στον αγαπημένο Βορρά.
:-)

 
Τη 16 Δεκεμβρίου 2007 - 11:13 π.μ. , Ο χρήστης Blogger mtryfo είπε...

οτι με το "καλημέρα" θα μάθαινα τόσα πολλά για τον καραγκιόζη, δεν το περίμενα. Συγχαρητήρια!!!
Ολοι έχουμε ωραίες αναμνήσεις απ τον καραγκιόζη. Οχι μόνο όταν παρακολουθούσαμε τις παραστάσεις του, αλλά κι όταν "παίζαμε" οι ίδιοι, μαζεύοντας απ το χαρτζιλίκι (κάλαντα και σ/κ)δεκάρες ή πενηνταράκια για να αγοράσουμε τις χάρτινες φιγούρες και τα βιβλιαράκια με τις ιστορίες του καραγκιόζη.Μετά, το λόγο είχε κάποιο παλιο σεντόνι της μαμάς, κεριά και ... η "είσοδος 10 λεπτά"
ΜΑΓΕΙΑ!!!
Αργότερα όπως γράφει και ο/η syneas
αρχίσαμε ν αναρωτιόμαστε τι ρόλο έπαιζε ο καραγκιόζης...

 
Τη 16 Δεκεμβρίου 2007 - 8:11 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger Λωτοφάγος είπε...

Αυτή την εκδοχή, με τον Μαυρομάτη, είχα ακούσει κι εγώ παλιά...

 
Τη 17 Δεκεμβρίου 2007 - 1:12 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger xasodikis είπε...

Πραγματικό σεμινάριο το ποστ...
Τα σέβη μου και τις ευχαριστίες μου!

 
Τη 17 Δεκεμβρίου 2007 - 3:44 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger Μετεωρίτης είπε...

πολύ ωραία και ενδιαφέροντα
όλα αυτά,
δεν τα ήξερα
και δεν μπορώ να πω ότι ο Καραγκιόζης ήταν από τα αγαπημένα μου, αλλά...!
Καλησπέρα!

 
Τη 17 Δεκεμβρίου 2007 - 4:23 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger Σπίθας είπε...

στο ραδιόφωνο, μικρός, περίμενα τις ιστορίες του ν' ακούσω..
Μετά φτιάχναμε "παραστάσεις" και κόβαμε και εισητήριο!
Πιτσιρικάδες...
Το δέσιμο, όμως με τα πεπραγμένα των ημερών μας..με το δικό σου, πια, ξεχωριστό στυλ..

 
Τη 18 Δεκεμβρίου 2007 - 2:48 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger Roadartist είπε...

Καλημέρα. Εμένα ο Καραγκιόζης μου φέρνει στο μυαλό παιδικές αναμνήσεις με τους παππούδες μου.. καθόμασταν όλοι μαζι και τον κοιτάγαμε (τότε τον έπαιζε κ η τηλεόραση).. Μικροί, μεγάλοι, γελάγαμε μαζί. Αλήθεια..σήμερα αυτό πόσο συχνά συμβαίνει?..

 
Τη 18 Δεκεμβρίου 2007 - 2:55 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger fpboy είπε...

Απίστευτό ποστ με πολλές πληροφορίες ! Ευχαριστούμε Βασικέ !

 
Τη 21 Δεκεμβρίου 2007 - 12:23 π.μ. , Ο χρήστης Blogger vasikos metoxos είπε...

@ vassia

Οι μνήμες μας είναι πράγματι όμορφες. Η σημερινή όμως κατάντια απαιτεί σάτιρα που να τσακίζει κόκαλα.

@ mtryfo

Καλώς ήρθες!!! Και σήμερα ο καραγκιόζης παραμένει επίκαιρος και απαραίτητος.

@ xasodikis

χαιρετισμούς φίλε. Η σάτιρα στην υπηρεσία των πολιτών θα λέμε σε λίγο.

@ μετεωρίτης

Ο καραγκιόζης είναι η ψυχή του έλληνα. Η παράγκα απέναντι από το σαράι. Η αιώνια αντίθεση. Η ανάλγητη εξουσία που δεν αντιλαμβάνεται τίποτα. Αυτά σατιρίζει ο καμπούρης μπαγαπόντης.

@ σπίθας
Το 1924 ιδρύθηκε το Σωματείο Ελλήνων Καραγκιοζοπαιχτών που αποτελείτο από 120 μέλη, μαθητές του Μίμαρου, του Ρούλια και του Μέμου.
Ιδρυτές του Σωματείου ήταν οι γνωστοί παλιοί καλλιτέχνες του θεάτρου σκιών, Σωτήρης Σπαθάρης και Μόλλας.

@ roadartist

Νομίζω ότι με τους σύγχρονους "καλλιτέχνες" σαν κι αυτούς που περιγράφω στο ποστ το γέλιο βγαίνει αβίαστα.

@ fp boy

Η απόδραση από την Αθήνα θα σε αφήσει χωρίς "παραστάσεις" φίλε.

 
Τη 21 Δεκεμβρίου 2007 - 12:51 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger vassper είπε...

Καραγκιόζης > διαχρονικός ήρωας παρηκμασμένων κοινωνιών που επιβιώνουν χάρη στην κοροιδία, την εφευρετικότητα, την μικροκομπίνες.
Καραγκιοζοπαίκτες > όλοι εμείς, άλλοι επαγγελματίες, άλλοι ερασιτέχνες, άλλοι καλύτεροι και άλλοι χειρότεροι στον ρόλο.
Ελπίζω σε ένα μέλλον που οι μόνοι καραγκιοζοπαίκτες θα είναι οι λήγοντες σε -άρος, για να μας θυμίζουν ποιοί είμασταν και που φτάσαμε.
Αμήν

 
Τη 1 Ιανουαρίου 2008 - 10:48 π.μ. , Ο χρήστης Blogger Ανάσα του Βορρά είπε...

'Ηρθα να σου δώσω τις ευχές μου για μια Καλή και Δημιουργική Χρονιά!Δεν βρήκα όμως καινούργια ανάρτηση γι αυτό και τις αφήνω εδώ.
Χρόνια Πολλά σε σένα στην οικογένεια σου.'Οτι καλύτερο για την πόλη μας,την Ελλάδα μας και τον κόσμο ολόκληρο!
Φιλιά
Ανάσα!

 
Τη 6 Μαΐου 2008 - 9:28 μ.μ. , Ο χρήστης Anonymous kartsonakis Pan είπε...

Λοιπόν, είναι λίγο αργά
για ανάρτηση σχολίου
αλλά δεν μπορώ να αντέξω στον πειρασμό.
Λοιπόν, εκτός από τον Σπαθάρη, υπήρχε και στην Κόρινθο - Λουτράκι
ένας πολύ σπουδαίος καραγκιοζοπαίκτης ο ΚΑΡΕΚΛΑΣ
Κάθε καλοκαίρι λειτουργεί Δημοτικό θέατρο σκιών στο Λουτράκι.

Τέλος οι ρίζες του θεάτρου σκιών
σε όποια χώρα κι αν βρίσκονται
( πολύ πιθανόν στην Κίνα) το σίγουρο είναι ότι ξεκίνησε σαν θρησκευτικό δρώμενο και φυσικά πάρα πολλοί θα θυμόσαστε το θέατρο σκιών που παίζαμε παιδιά με τις παλάμες μας :)

 
Τη 6 Μαΐου 2008 - 11:06 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger vasikos metoxos είπε...

@ kartsonakis pan

ποτέ δεν είναι αργά. Καλώς ήρθες!!!

 

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα