Κυριακή, 31 Μαΐου 2009

First we take Manhattan

Το φετινό θέμα στο μάθημα των νέων ελληνικών στις εισαγωγικές εξετάσεις, αντίστοιχο με αυτό της έκθεσης που διαγωνιστήκαμε οι παλαιότεροι ζήτησε από τους μαθητές ,με όχημα ένα κείμενο του Άγγελου Τερζάκη, να σχολιάσουν το "εθιμικό" κάψιμο των βιβλίων στο τέλος της σχολικής χρονιάς που λαμβάνει χώρα σε ένα καθιερωμένο τελετουργικό διανθισμένο με μπουγέλα στις αυλές των δημόσιων σχολείων χρόνια τώρα, σε μία πυρά όπου τα παιδιά ξορκίζουν την παιδεία όπως τους σερβίρεται, με τον επιβαλλόμενο παπαγαλισμό που οδηγεί τον μαθητή στο να αντιλαμβάνεται το σχολείο περισσότερο σαν αγκαρία παρά σαν δωρεά ικανή να τον μετατρέψει σε υπεύθυνο σκεπτόμενο πολίτη.

Το εξόχως πολιτικό θέμα σίγουρα δεν επιλέχτηκε τυχαία από την επιτροπή εξετάσεων επί υπουργίας Αρη Σπηλιωτόπουλου που έγραψε έκθεση το 1985 με τη θρυλική πλέον "ευδοκίμηση και αρωγή". Η σκοπιμότητα της επιλογής του θέματος λίγους μόνο μήνες μετά την εξέγερση της πιτσιρικάδας του Δεκέμβρη που είχε σαν αποτέλεσμα να καεί το σύμπαν σε μία παράλληλη περίεργη εκτόνωση των κινητοποιήσεων που οργανώθηκαν από τους μαθητές, είναι κάτι παραπάνω από προφανής. Τι μπορεί λοιπόν να γράψει ένας μαθητής σε ένα τέτοιο θέμα? Θα υπερασπιστεί αυτό που κάνει κάθε χρόνο σε ένα γενικευμένο κλίμα χαβαλέ, όταν καίει τα βιβλία που του παρέχονται δωρεάν ή θα καμουφλαριστεί πίσω από "δηλώσεις νομιμοφροσύνης" καταδικάζοντας την πράξη της πυρπόλυσης της παρεχόμενης γνώσης καταγράφοντας γενικότητες για πρακτικές "ιεράς εξέτασης", "σκοταδισμού" κλπ παρέχοντας την άποψη του σε μία ιδιαίτερη δημοσκόπηση καταδίκης "των ανεπίτρεπτων πράξεων" κλείνοντας το κείμενο του με κλισέ του τύπου "όπου ανοίγει ένα σχολείο κλείνει μία φυλακή" και άλλα τέτοια ηθικοπλαστικά.

Και οι βαθμολογητές από την άλλη πως θα βαθμολογήσουν, όποιον με γενναιότητα γράψει τα πράγματα με το όνομά τους, περιγράφοντας την κωμωδία της παρεχόμενης δωρεάν παιδείας σε ένα δημοσιοϋπαλληλικό περιβάλλον εκπαίδευσης που τροφοδοτεί δεκαετίες τώρα τα ακριβοπληρωμένα φροντιστήρια, σ' ένα σχολείο στελεχωμένο με καθηγητές που βαριούνται, και μαθητές που παραμένουν συνειδητά αγράμματοι, που μετρούν ως καταναγκασμό πως να περάσουν τις ώρες του σχολείου το πρωί για να στριμωχτούν στο φροντιστήριο το απόγευμα, σε ένα εκπαιδευτικό περιβάλλον που παραμένει αναλλοίωτο από τη μεταπολίτευση.

Πως θα αντιμετωπίσουν άραγε οι εξεταστές, όποιον περιγράψει την οργή των πιτσιρικάδων που βλέπουν ότι οι υπερχρεωμένοι γονείς τους βγαλμένοι λες μέσα από τα κείμενα του Τερζάκη με το καταθλιπτικό κλίμα του μεσοπολέμου, με την ασφυκτική ατμόσφαιρα της οικονομικής στενότητας που δε μπορούν να ανταποκριθούν στην κάλυψη των αναγκών των παιδιών τους, μεταφερμένο σε ένα σύγχρονο σκηνικό σήψης και διαφθοράς όπου τα αγορασμένα με τα κλεμμένα του δημόσιου πλούτου καγιέν κάνουν παρέλαση στα ακριβά προάστια του παράκτιου παρασιτισμού και του "ηθικό είναι ότι είναι νόμιμο". Έτσι ο συγγραφέας της πριγκηπέσσας Ιζαμπώ και της εξέγερσης εναντίων των Φράγκων του Μωριά θα γίνει ενδεχομένως αιτία για ενδιαφέρουσες καταγραφές.

Σε ένα αφιέρωμα στον Τερζάκη από την Καθημερινή στο "επτά ημέρες" το 2004 οι επιμελητές Ηλίας Μαγκλίνης και Όλγα Σελλά σημείωναν :

"φοβούμενος ότι η κοινωνία της ευμάρειας, της υπερκατανάλωσης και της «επιβεβλημένης ευτυχίας», που αναδυόταν σιγά σιγά, ίσως αποδειχτεί πιο επικίνδυνη, πιο ύπουλη, από τις λογής βαρβαρότητες και πολέμους. aπό αυτήν την άποψη, ένα αφιέρωμα σε αυτόν τον αθόρυβο, αλλά ουσιαστικό εργάτη των ελληνικών γραμμάτων, δεν συνιστά απλώς φόρο τιμής αλλά και πρόταση: να ξανακουστεί μια φωνή ευαισθησίας, ως αντίβαρο στη μαζική αφασία και τη φρενίτιδα της δικής μας εποχής. Oχι για να οπισθοδρομήσουμε, να αναβιώσουμε μια Eλλάδα μιζέριας, επαρχιωτισμού και ηττοπάθειας, αλλά για να θυμήσουμε ότι ο ουσιαστικός λόγος, ο λόγος που γίνεται πράξη, βρίσκεται στον αντίποδα του θορύβου του σύγχρονου νεοελληνικού βίου και των ακατάσχετων τηλε-χάχανων".

Παράλληλα, το θέμα ζητούσε τη συζήτηση γύρω από την αντοχή του βιβλίου στην εποχή της πληροφορικής, απαιτώντας προφανώς από τους μαθητές να αναπτύξουν τη μαγεία που αισθάνεται ο αναγνώστης ξεφυλλίζοντας ένα βιβλίο ταξιδεύοντας μέσα από τις σελίδες του ή την ανάγκη της επιστροφής στη βιβλιοθήκη με σκοπό την επανάληψη της ανάγνωσης ενός αγαπημένου ή κιτρινισμένου βιβλίου φορτωμένου με τις σημειώσεις της πρώτης ανάγνωσης στο λευκό περιθώριο, συναισθήματα που δε πρόκειται ποτέ να σου δώσει ο ηλεκτρονικός υπολογιστής ή η σύγχρονη "ηλεκτρονική αποθήκη βιβλίων" που χωρά στη μνήμη της μερικές βιβλιοθήκες. Ωραίο στα αλήθεια ζήτημα που όμως σκοντάφτει στην έλλειψη ανάλογων εμπειριών από τους μαθητές που στη συντριπτική πλειοψηφία τους δεν έχουν ξεφυλλίσει παραπάνω από ένα "εξωσχολικό" βιβλίο με την αποφοίτησή τους από το Λύκειο.

Και επειδή δεν είναι δυνατό να μετατραπούν όλοι οι διαγωνιζόμενοι μαθητές σε τακτικούς, καθωσπρέπει και μελετηρούς που θα καταδικάζουν το κάψιμο των βιβλίων στα προαύλια, όπως δε γίνεται να αποκτήσουν ξαφνικά αυτά τα παιδιά της κουμπάκικης ιντερνετικής γενιάς ιδιαίτερη αγάπη για το βιβλίο, ζηλεύω στ' αλήθεια τους εκπαιδευτικούς που θα διαβάσουν τα φετινά γραπτά όπου θα διαπιστώσουν εάν αυτοί οι μαθητές θα παραμείνουν συνεπείς, απαντώντας στα ίσια την πρόκληση του Άρη, κουρελιάζοντας την ελεεινή μορφή της παιδείας που τους πασάρεται, από μία κοινωνία προσκυνημένων στην ευδαιμονία της κατανάλωσης, υποστηρίζοντας ταυτόχρονα την αγάπη τους για την ηλεκτρονική κοινωνία στην οποία συμμετέχουν και που μοιραία κάποια στιγμή θα απειλήσει σοβαρά την ανυπόφορη τάξη , όπως σε περιορισμένη κλίμακα έγινε τον περασμένο Δεκέμβρη, όταν χιλιάδες συμμετείχαν στις διαδηλώσεις ενημερωμένοι με email και sms, διαμορφώνοντας ένα κίνημα από τα κάτω, ή θα λουφάξουν κάνοντας τα καλά παιδιά, καταργώντας εαυτούς και ότι ελπιδοφόρο άφησαν να φανεί ότι φέρνουν, πριν από μόλις έξι μήνες, ορμώμενοι από την οργή τους και μόνο...

Και αφού θα μείνω με την απορία, προς το παρόν ακούω τον Leonard Koen να ψιθυρίζει I don't like your fashion bussiness, mister, στο τραγούδι που δάνεισε τον τίτλο του ποστ: First we take Manhattan then we take Berlin.

6 σχόλια:

Τη 31 Μαΐου 2009 - 12:52 π.μ. , Ο χρήστης Blogger vasikos metoxos είπε...

Εξαιτίας του χάκερ του Πεκίνου αναγκάστηκα να σβήσω την ανάρτηση και να σώσω τα σχόλια...

 
Τη 31 Μαΐου 2009 - 12:53 π.μ. , Ο χρήστης Blogger vasikos metoxos είπε...

21 σχόλια:
Τη 17 Μάϊος 2009 11:49 πμ , Ο χρήστης Stazybο Hοrn είπε...
Η καταστροφή των σχολικών βιβλίων στα προαύλια των σχολείων κατά το τέλος του σχολικού έτους ήταν το μισό θέμα της έκθεσης, αν όχι και λιγότερο. Από τους μαθητές ζητήθηκε σε άρθρο που θα δημοσιευθεί στη σχολική τους εφημερίδα να αιτιολογήσουν το παραπάνω φαινόμενο. Το άλλο μισό, σε μια επίδειξη αγραμματοσύνης, θρασύτητας και κουτοπονηριάς, χρησιμοποιούσε στην ίδια περίοδο το συνδετικό «και», και συνέχιζε: Να αναφερθείτε στους τρόπους που θα συμβάλουν στην αρμονική συνύπαρξη του βιβλίου με τα ηλεκτρονικά μέσα πληροφόρησης και γνώσης.

Σημ 1: Ο e-Aris έδωσε πανελλήνιες τον Ιούνιο του 1984, το θέμα του είχε να κάνει με τη διαπίστωση των δεινών που φέρνει η αποξένωση...

Σημ 2: Όποιος είχε διαβάσει καλά την περσινή σχετική εγκύκλιο Στυλιανίδη για την επιστροφή των βιβλίων στο τέλος της χρονιάς, και τις πρόσφατες ανακοινώσεις Παπαθανασίου για τα δωρεάν λάπτοπ, με όλα τα βιβλία του ΟΕΔΒ σε ηλεκτρονική μορφή, έγραφε καλύτερα;


Τη 17 Μάϊος 2009 12:09 μμ , Ο χρήστης vasikos metoxos είπε...
@ stazybo horn

Δηλαδή ο Άρης έγραψε έκθεση με το κείμενο του Αντώνη Σαμαράκη για τις κοντινές στέγες και τις απομακρυσμένες καρδιές? Τώρα εξηγούνται όλα...

Του χρόνου θα καίνε σκληρούς δίσκους και φλασάκια!


Τη 17 Μάϊος 2009 12:13 μμ , Ο χρήστης Stazybο Hοrn είπε...
Δεν έχω λίστα μπροστά μου, αλλά όσο θυμάμαι, αυτό πρέπει να ήταν το 84. Εφόσον πέρασε με την πρώτη...


Τη 17 Μάϊος 2009 7:55 μμ , Ο χρήστης Elias είπε...
Όταν καίγεται ένα βιβλίο ανοίγει μια φυλακή λεν, φρίττω στην ιδέα της αισχρής αυτής πυράς, που ανακαλεί μνήμες ιεράς εξέτασης. Ενώ όμως η μνήμη ανακαλεί ότι την έχουν μάθει να ανακαλεί, μνήμες κοινές της ανθρωπότητας, περιέργως ξεχνά δικά της βιώματα. Και έκαψα, και πέταξα, και έσκισα. Δεν θα ασχοληθώ όμως με αυτό, η ηθικολογία είναι βαρετή, ταιριάζει μόνο στους καριερίστες της πολιτικής.

Το εντυπωσιακό είναι η επιλεκτικότητα της μνήμης, η κοινοτυπία που έχει γίνει δεύτερο βίωμα για τα ελληνόπουλα. Αντί να σκεφτούν με το μυαλό τους, σκέφτονται όπως ταιριάζει στην περίσταση. Άλλα γράφουν μέσα στην αίθουσα, άλλα λεν μόλις βγουν απ΄ αυτήν.

Δούλος είναι αυτός που δεν λέει τη γνώμη του, κάπου στον Όμηρο νομίζω το διάβασα αυτό. Αν η κοινοτυπία δεν είναι μια μορφή δουλείας, τότε τι είναι;

Αργότερα θα ανεχθούν διεφθαρμένους πολιτικούς, που όμως τους έχουν κάνει μια μικρή εξυπηρέτηση. Θα τους κατηγορούν σε κλειστό χώρο, αλλά θα τους ψηφίσουν για μια θεσούλα στο δημόσιο, μια μικρή εξυπηρέτηση.

Ίσως κάποια στιγμή να αναρωτηθούν πότε ξεκίνησε αυτό το κακό, και ποτέ δεν θα πάει το μυαλό τους στην λάθος απάντηση στο διαγώνισμα της έκθεσης.

 
Τη 31 Μαΐου 2009 - 12:54 π.μ. , Ο χρήστης Blogger vasikos metoxos είπε...

Τη 17 Μάϊος 2009 10:21 μμ , Ο χρήστης vasikos metoxos είπε...
@ elias

Για όλα αυτά που περιγράφεις θα ήθελα να διαβάσω τα φετινά γραπτά αγαπητέ. Για να διαπιστώσω τον οπορτουνισμό που αναφέρεις ή τα κότσια των μικρών να πουν τα πράγματα με τ΄ονομά τους διαψεύδοντας όλους τους προηγούμενους. Οψόμεθα λοιπόν.


Τη 17 Μάϊος 2009 10:24 μμ , Ο χρήστης mtryfo είπε...
ας ελπίσουμε οτι τα παιδιά τόλμησαν να γράψουν αυτό που ένοιωθαν, χωρίς να υπαναχωρήσουν στο δέλεαρ της διασφάλισης καλής βαθμολόγησης...αλλιώς θα έμοιαζαν σε κάποιους απο μας (δεκαετία 60-70) που προσπαθούσαμε να ισορροπήσουμε και τα δυο και τελικά αμφιβάλλω αν καταφέραμε κάτι της προκοπής...


Τη 17 Μάϊος 2009 10:39 μμ , Ο χρήστης vasikos metoxos είπε...
Μαρία,

το έγραψα ρκετές φορές τον Δεκέμβρη το ξαναγράφω και εδώ : Αυτή η πιτσιρικαρία είναι καλλίτερη από όλους τους προηγούμενους. Θα θεωρήσω μεγάλη διάψευση την όποια δήλωση νομιφροσύνης από αυτή τη γενιά. Το θέμα ήταν κουτοπόνηρο λέει ο stazybo Horn. Μεγάλη ευκαιρία για κράξιμο ήταν κατά τη γνώμη μου και το ερώτημα είναι εάν αυτό καταγράφηκε στις κόλλες των παιδιών.


Τη 17 Μάϊος 2009 11:12 μμ , Ο χρήστης Stazybο Hοrn είπε...
Μεγάλη ευκαιρία για κράξιμο ήταν κατά τη γνώμη μου και το ερώτημα είναι εάν αυτό καταγράφηκε στις κόλλες των παιδιώνΤο ζητούμρνο της εξέτασης δεν ήταν η όποια διαμαρτυρία ή κράξιμο, αλλά η επιχειρηματολογία.

Για τη συντριπτική πλειοψηφία των διαγωνιζομένων, η αρετή αυτή είναι ευνουχισμένη και θαμένη κάτω από τόνους συνταγών και παπαγαλίας υπέρ της βαθμολογικής «επιτυχίας»...


Τη 17 Μάϊος 2009 11:40 μμ , Ο χρήστης Elias είπε...
@vasikos

μακάρι να έχεις δίκιο
δεν το πιστεύω όμως


Τη 17 Μάϊος 2009 11:41 μμ , Ο χρήστης vasikos metoxos είπε...
Θα φανεί Stazybo. Το θέμα όπως και να το δει κανείς αποτελεί μία ευκαιρία για την απόδειξη του "ευνουχισμού της επιτυχίας" που λες αλλά και για το αντίθετο.


Τη 17 Μάϊος 2009 11:44 μμ , Ο χρήστης vasikos metoxos είπε...
Δε μας προλαβαίνω elias. Αυτή η διάψευση αγαπητέ θα είναι ίσως η χειρότερη όλων όσων υποστήκαμε. Και δεν ήταν λίγες.

 
Τη 31 Μαΐου 2009 - 12:56 π.μ. , Ο χρήστης Blogger vasikos metoxos είπε...

Τη 17 Μάϊος 2009 11:45 μμ , Ο χρήστης oculus είπε...
Δύσκολα φίλε θα πέσουν στά χέρια των διορθωτών αρκετά γραπτά μαθητών που να ξετινάζουν και να τοποθετούν το ζήτημα όπως του πρέπει.
Οι λόγοι είναι προφανείς σ΄ όσους έχουν επαφή με το το όλο κύκλωμα προετοιμασίας αλλά και βαθμολόγησης των γραπτών.
Αν και συμφωνώ με τη συλλογιστική σου αναρωτιέμαι τι απήχηση-ποιός θα το μάθαινε άραγε-θα είχαν πολλά τέτοια γραπτά;
Eίναι μόνο θέμα προσωπικής συνέπειας και στάσης του κάθε δεκαοχτάχρονου.
Αλλά όμως μην τα ζητάμε όλα και το Δεκέμβρη και τώρα και αύριο απ τα παιδιά αυτά.
Πέρα απ τις ευθύνες μας,έχουμε και μείς χρέος να βγάζουμε κάνα φίδι απ την τρύπα.
Σε ότι αφορά το δεύτερο σκέλος του θέματος της Έκθεσης θάθελα να σημειώσω οτι στο Ευρωκοινοβούλιο στις 6-5-2009 επήλθε συμβιβασμός και ουσιαστικά παραπέμπεται στην επόμενη σύνοδο το θέμα των περιορισμών στην πρόσβαση στο Ιντερνετ.
Η πρόταση που,προς το παρόν,δεν πέρασε έλεγε ότι οι πάροχοι ευρυζωνικών συνδέσεων θα μπορούν να περιορίσουν τον αριθμό των ιστοσελίδων που κάποιος μπορεί να επισκεφθεί,να προσφέρουν "πακέτα" όπως της συνδρομητικής τηλεόρασης κ.α.
Με λίγα λόγια σχεδιάζουν ένα τελείως διαφορεtικό Ιντερνετ απ΄αυτό που γνωρίζουμε.
Βλέπω λοιπόν σε λίγα χρόνια τους μαθητές να καλούνται να αναπτύξουν το θέμα της...καταστροφής,στο τέλος της σχολικής χρονιάς,του ηλεκτρονικού τους βιβλίου που με περισσή περηφάνεια παρουσίασε στο βήμα της Βουλής ο Γιωργάκης...


Τη 18 Μάϊος 2009 5:29 πμ , Ο χρήστης vasikos metoxos είπε...
@ oculus

Ενδιαφέρουσα είναι η παρουσίαση των "λύσεων" που βρήκα here. Συνεπώς ακόμα και τα φροντιστήρια που προτείνει ο ΔΟΛ λένε τα αυτονόητα στη βάση των επιχειρημάτων που γράφει ο Gazybo : Αποκρουστική παιδεία...


Τη 18 Μάϊος 2009 1:01 μμ , Ο χρήστης Κλαζoμένιoς είπε...
Αγαπητές κυρίες και κύριοι, μήπως μπερδέψατε το τρα-λα-λά με το αμάν-αμάν;

Για ποιά ΠΑΙΔΕΙΑ μιλάτε;

Εκπαίδευση έχουμε όχι Παιδεία.
Εκπαίδευση φτηνών χεριών, ποδαριών, μυαλών.

ΑΥΤΑ χρειάζεται η «ελεύθερη» αγορά, αυτά παράγουμε.
Πού είναι το πρόβλημά σας;

Οι νεοδημοκρατοπασόκιες φλούδες περί ηλεκτρονικής "προόδου" σάς μάραναν;


Τη 18 Μάϊος 2009 3:25 μμ , Ο χρήστης mtryfo είπε...
Σήμερα το μεσημέρι άκουσα στον flash σχόλιο καθηγητριας της ενωσης φιλολόγων καθηγητών (αν δεν άκουσα τόσο στραβά) η οποία απαντώντας σε ερώτηση του δημοσιογράφου, κατα πόσον θα ειναι δυνατόν να γράψουν αυτά που θέλουν οι μαθητές και όχι αυτά που "πρέπει" είπε το εξής:

"Θα πρέπει οι μαθητές να αιτιολογήσουν γιατί καίνε τα βιβλία και γιατί ίσως μεθαύριο θα κάψουν τους υπολογιστές τους... κι αυτό γιατί υποτίθεται ότι το καταθέτουν σ ένα έντυπο όπου δεν μπορούν να γράφουν "άκριτα" κάποια πράγματα"....(αναφέρεται στην εφημερίδα τους)

διαβεβαίωσε ωστόσο τον δημοσιογράφο ότι υπάρχουν σαφείς οδηγίες για τους εξεταστές σχετικά με το ποιές ειναι οι σωστές απαντήσεις...και οτι τα παιδιά ειναι ελεύθερα να γράψουν ό,τι θέλουν αρκεί οι εξηγήσεις που δίνουν να ειναι επαρκείς...

και ο νοών νοείτω!!!

Να μη παραλείψω οτι τελειώνοντας αναφέρθηκε τουλάχιστον 5 φορές στην αγάπη που έχουν οι καθηγητές/τριες στα παιδιά και πόσο νοιάζονται γι αυτά!!!
Για το τελευταίο δεν αντιλέγω... σίγουρα θα υπάρχουν και τέτοιοι και έχουμε ακούσει και παραδείγματα αλλά στην πλειοψηφία τους δεν μας πείθουν...

 
Τη 31 Μαΐου 2009 - 12:56 π.μ. , Ο χρήστης Blogger vasikos metoxos είπε...

Τη 18 Μάϊος 2009 11:45 μμ , Ο χρήστης Λωτοφάγος είπε...
@ Πολύ καλό το κείμενο και συμφωνώ και με τους προλαλήσαντες σχεδόν σε όλα.
Προέρχομαι από δημοσιοϋπαλληλική οικογένεια, που ως τέτοια εκείνη την εποχή δύσκολα μπορούσε να πληρώσει τα ακριβά τότε βιβλία. Μάζευα χαρτζηλίκι όλο το χρόνο για να αγοράσω 4-5 βιβλία, και αυτά τα διάβαζα ξανά και ξανά μέχρι να αποκτήσω άλλα.
Όπως καταλαβαίνεις, την πρώτη φορά που άκουσα για κάψιμο, τρελάθηκα! Εν μέρει δικαιολογείται από τη στείρα παπαγαλία και το σαδιστικό εκπαιδευτικό σύστημα που απομυζά την εξυπνάδα και τη φαντασία των παιδιών.
Όμως, παίζει ένα ρόλο και η νοοτροπία μας, που την περνάμε και στα παιδιά: αδιαφορούμε για τη δημόσια περιουσία και εν γένει για όσα δεν πληρώνουμε -τουλάχιστον άμεσα.
Έτσι έχουμε κατεστραμένες τάξεις, τουαλέτες, φοιτητικές εστίες, δρόμους, πεζοδρόμια και οτιδήποτε δεν είναι ΔΙΚΟ μας! Αντίθετα, μόλις περάσουμε τα σύνορα χώρας που ρίχνει πρόστιμα, γινόμαστε κιουρίες!
Γι' αυτό πιστεύω ότι το θέμα έχει γενικότερες προεκτάσεις.


Τη 19 Μάϊος 2009 11:06 μμ , Ο χρήστης hroni είπε...
Το σύστημα αναπαράγεται μέσω της επανάληψης των θέματων και των οδηγιών αξιολόγησης που υποδεικνύουν την έκθεση του κοινού νου ως του μοναδικού τρόπου επιβίωσης. Η έκθεση της προσωπικής άποψης, αυτή η προσπάθεια επαναπροσδιορισμού του ζητήματος συνιστά επαναστατική δράση και σε θέτει αυτομάτως εκτός ορίων αλλά όχι και εκτός θέματος εφόσον το μοναδικό, πανανθρώπινο και διαχρονικό ερώτημα είναι πότε θα ξετινάξεις την προβιά με την γύμνια σου να καλύπτει μόνο μια αξιοπρέπεια που θα σε οδηγήσει σε σύγκρουση με τα πάντα. Η επιλογή της χρονικής στιγμής αυτής της προσωπικής εξέγερσης ίσως είναι η πρόταση μιας έκθεσης (αν)ιδεών που θα σου φέρει το αίμα στο κεφάλι ή αργότερα ένας καραβανάς, μια ανεγκέφαλη μιντλ μάνατζερ...


Τη 20 Μάϊος 2009 2:33 μμ , Ο χρήστης Σπίθας είπε...
Πολύ ενδιαφέρον το θέμα που επέλεξες,vasike metoxe, καθώς και οι προβληματισμοί που δημιουργούνται.

Τα ζητήματα όμως που προκύπτουν είναι τα εξής:

1. Έχουν οι μαθητές, όπως είπες, την δυνατότητα να γράψουν αυτά που νιώθουν;

2. Με τι κριτήρια θα κρίνουν οι καθηγητές;

Από την άλλη όμως έχω να παρατηρήσω ότι το θέμα κρύβει και κάποια κακιούλα.

Πάλι τα παιδιά θα δείξουν το σθένος ή την ωριμότητα στους καθηγητές που εγώ προσωπικά τους "χρεώνω" με αρκετά προβλήματα.

Ας δουμε τι έγινε στην ΠΟΣΔΕΠ.
Το θέμα το θεωρώ ΑΝΙΣΟ σε σχέση με τις ευθύνες που έχουμε σαν κοινωνία και αυτό δεν είναι δίκαιο.
Μου μοιάζει σαν κρας-τεστ.

Η θέση μυο είναι γνωστή για τα γεγονότα και την θυμάσαι.

Αλλά αυτό το θέμα της έκθεσης είναι "κάτω από τη ζώνη", νομίχω.

Σαν τελούν εν ομηρεία τα παιδιά. Τι να γράψουν;

Θα μπορούσαν να θέσουν ένα θέμα:
" Πόσο αποτελεσματική είναι η παιδεία στην ελλάδα και πόσο ανταποκρίνεται στις ανάγκες της κοινωνίας. Ποιές είναι οι ευθύνες όσων αποτελούν την εκπαίδευση και το εκπαιδευτικό σύστημα."
( μαθητές, καθηγητές, αρμόδιοι φορείς, φροντιστήρια...)

Ή
"Ποιοί νομίζετε ότι είναι οι λόγοι της παραπαιδείας;"

Μήπως είμαι εκτός θέματος;


Τη 21 Μάϊος 2009 1:28 πμ , Ο χρήστης αθεόφοβος είπε...
Προφανώς τα παιδιά θα γράψουν ότι πιστεύουν ότι θα τους εξασφαλίσει την επιτυχία τους στις εξετάσεις τους και καλά θα κάνουν!
Δεν γράφουν έκθεση ιδεών στο σχολείο που μια αιρετική άποψη μπορεί μετά να συζητηθεί στην τάξη.
Πάντως παρά το ότι δεν έιχα και πολύ σχέση με το σχολέιο, μου φαίνεται αδιανόητο ότι μπορείς να κάψεις βιβλίο,ίσως και γι΄ αυτό σε λίγο θα βγώ μάλλον εγώ έξω από το σπίτι παρά τα βιβλία!

 
Τη 2 Ιουνίου 2009 - 6:46 μ.μ. , Ο χρήστης Anonymous Ektoras είπε...

Λοιπόν Άρη Σπηλιωτόπουλε νεανίσκε, λάθος διατύπωση επέλεξες...

"Αιτιολογήστε το κάψιμο των σχολικών βιβλίων και αναγάγετέ το μέχρι πρίν τη μεταπολίτευση σε σχέση με τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων. Ομοιότητες και διαφορές"

Ρε Άρη Σάλτα και κουρέψου, ήμουν άριστος μαθητής και η παπαγαλία, τα συνεχή φροντιστήρια και η απάθεια των καθηγητών με κλάταραν, εν έτει 1993 με έκαναν να μη πάω να δώσω καθόλου εξετάσεις. Φαντάζομαι τώρα τι θα γίνεται

 

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα