Τρίτη, 2 Ιουνίου 2009

Για να πετάξει το πουλί

Η φυγή των μεγαλο-υπόπτων για το σκάνδαλο της Ζίμενς στην Γερμανία και από εκεί στην Λατινική Αμερική μοιραία προκάλεσε στον μπλόγκερ μνήμες περίεργες και ενοχλητικές. Γιατί η φυγή στην γερμανική κοιτίδα της κλοπής και από εκεί σε χώρες που με ασφάλεια θα ξεκοκαλιστούν τα κλοπιμαία, δεν είναι πρωτόγνωρη ούτε πρωτοφανής.

Την εσπέρα της 12ης Σεπτεμβρίου 1944, αναχώρησε από την Αθήνα μία αμαξοστοιχία με δύο βαγόνια. Ήταν το "τραίνο της μεγάλης φυγής" που κουβαλούσε τους πιο διακεκριμένους δωσίλογους και συνεργάτες του Ράιχ, την αφρόκρεμα των Ελλήνων εθνικοσοσιαλιστών. Το πρωί της 14ης Σεπτεμβρίου το τραίνο έφτασε στο σταθμό της Θεσσαλονίκης, όπου παρέλαβε τους χιτλερικούς της συμβασιλεύουσας, που ένιωθαν τον ασφυκτικό κλοιό από την επικείμενη κατάρρευση του ναζιστικού Ράιχ, και την αναπότρεπτη είσοδο των τμημάτων του ΕΛΑΣ στην Θεσσαλονίκη.

Ο Στράτος Δορδανάς στο βιβλίο του "Έλληνες εναντίον Ελλήνων", αναφέρει την χαρακτηριστική περίπτωση της ενδοξότερης χιτλερικής φυσιογνωμίας της Θεσσαλονίκης, του πλέον έμπιστου συνεργάτη των Ναζί, Λάσκαρη Παπαναούμ ο οποίος πούλησε με τρόπο "κανονικό" δηλαδή με συμβόλαια και όλους τους τύπους, τις μεγάλες εβραϊκές περιουσίες που είχε αρπάξει ένα χρόνο νωρίτερα, όταν οι Εβραίοι της πόλης έπαιρναν το δρόμο για το Άουσβιτς με τα τραίνα του θανάτου, εισπράττοντας τα λύτρα του αίματος σε χρυσές λίρες. Όλα τα χρήματα που εισέπραξε ο Παπαναούμ από τις μεταβιβάσεις των εβραϊκών ακινήτων, κατατέθηκαν στην Τράπεζα του Ράιχ. Τα εμπορεύματα των επιχειρήσεων που πούλησε μεταφέρθηκαν σιδηροδρομικώς αλλά και αεροπορικώς (!) στην πατρίδα του εθνικοσοσιαλισμού. Ο ίδιος έφτασε στον σιδηροδρομικό σταθμό Θεσσαλονίκης με υπηρεσιακό αυτοκίνητο της διοίκησης της Βέρμαχτ. Η συνδρομή των Ναζί στον καλό τους συνεργάτη ήταν πραγματικά αμέριστη. Φυσικά ο μέγας εξολοθρευτής των Εβραίων της Θεσσαλονίκης Λάσκαρης Παπαναούμ δε θα επιστρέψει στην Ελλάδα ποτέ, όπως και πολλοί άλλοι όμοιοί του...

Άλλωστε η κατοχύρωση των κλεμμένων που βγήκαν από τις υπό κατοχή χώρες, έγινε κυρίως από τις τράπεζες της ουδέτερης Ελβετίας, το κράτος - τραπεζίτη του Χίτλερ, το οποίο σκοπίμως άφησαν οι Ναζί έξω από το πεδίο του πολέμου για να μπορούν να χρησιμοποιούν τις "υπηρεσίες" του ως κλεπταποδόχου (Χάγκεν Φλάισερ : "Οι πόλεμοι της μνήμης"). Γιατί οι μεγαλοναζί ήταν κυρίως ληστές και πλιατσικολόγοι. Έτσι με τα κλοπιμαία στα χέρια πολλοί ναζιστές κατέφυγαν στην Λατινική Αμερική. Ωστόσο οι λίγοι που θα επιστρέψουν και θα δικαστούν στην Ελλάδα ανέλυσαν επαρκώς, δικαιολογώντας τη στάση τους, τον αγώνα που έδωσαν μέσα από τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής, ενάντια στον ερυθρό κίνδυνο...

Αλλά ας επανέλθουμε στην αμαξοστοιχία της φυγής. Μετά από περιπέτειες, βλέπετε τα συμμαχικά αεροπλάνα αλλά και οι βαλκάνιοι παρτιζάνοι (Γιουγκοσλάβοι και οι Αλβανοί) προσπάθησαν να τους χαλάσουν το ταξίδι, το τραίνο της μεγάλης φυγής έφτασε στην Βιέννη, στις 3 Οκτωβρίου 1944 . Λίγες ημέρες αργότερα θα αποχωρούσαν συντεταγμένα μαχόμενα από την ελληνογιουγκοσλαβική μεθόριο, μαζί με τον στρατό της Βέρμαχτ, τα σώματα των ενόπλων γερμανοντυμένων, όπως αυτό του διαβόητου, απότακτου του 1935, συνταγματάρχη Γεωργίου Πούλου με καταγωγή από την ορεινή Ναυπακτία, που κοσμεί την έναρξη του ποστ. Ο ναζιστής Πούλος παρέμεινε στην ιστορία για τις θηριωδίες του στην Βόρεια Ελλάδα.

Στην Αυστρία θα συγκεντρωθούν όλοι οι Έλληνες χιτλερικοί, όπου θα σχηματίσουν τον Νοέμβριο του 1944 την "εξόριστη ελληνική κυβέρνηση της Βιέννης" υπό την προεδρία του εκ τσαρικής Ρωσίας τραπεζίτη, Έκτορα Τσιρονίκου, "αντιπρόεδρου και υπουργού οικονομικών" στην δωσίλογη κυβέρνηση του Ι. Ράλλη. Ο G. Aly στο βιβλίο του "Το λαϊκό κράτος του Χίτλερ" υποστηρίζει ότι ο Έκτωρ Τσιρονίκος φρόντισε για την πώληση από Έλληνες χρηματομεσίτες, του κλεμμένου χρυσού των Εβραίων της Θεσσαλονίκης στο χρηματιστήριο Αθηνών, με σκοπό να εφοδιαστεί η Βέρμαχτ με το απαραίτητο ρευστό που χρειαζόταν για τις ανάγκες των μονάδων κατοχής.

Τον Δεκέμβριο του '44 ενώ μαίνονταν οι μάχες στην Αθήνα μεταξύ των Ελασιτών και των Εγγλέζων, η ραδιοφωνική εκπομπή των Ελλήνων εθνικοσοσιαλιστών από το περικυκλωμένο Ράιχ, καλούσε τους Έλληνες να κάνουν υπομονή δύο μήνες μέχρι να επανέλθει ο γερμανικός στρατός να τους ελευθερώσει!

Μεταξύ άλλων στην "κυβέρνηση της Βιέννης" συμμετείχε και ο "υπολοχαγός" στο γερμανοντυμένο σώμα του Πούλου, Ξενοφών (Φον) Γιοσμάς, ο οποίος αφού εξασφάλισε μεταπολεμικά χάρη από τον βασιλιά Παύλο, βαπτιζόμενος στην εμφυλιακή κολυμπήθρα του Σιλωάμ ως πολέμιος των κομμουνιστοσυμμοριτών, ίδρυσε το 1960 στην Θεσσαλονίκη, τον "Σύνδεσμο αγωνιστών και θυμάτων εθνικής αντιστάσεως βορείου Ελλάδος", με έμβλημα τον σταυρό της Βέρμαχτ!!!

Αργότερα το 1966 ο Γιοσμάς έκατσε στο σκαμνί κατηγορούμενος για ηθική αυτουργία στη δολοφονία του βουλευτή της ΕΔΑ Γρηγόρη Λαμπράκη, τον Μάιο του 1963, ως ηγετικό μέλος της "καρφίτσας" με ένα βούλευμα - καταπέλτη που περιείχε αναφορές στο ναζιστικό παρελθόν του, ενώ με απόφαση του ανακριτή Χρήστου Σαρτζετάκη είχε ήδη προφυλακιστεί. O οδηγός του τρίκυκλου της δολοφονίας Σπύρος Γκοτζαμάνης ήταν μέλος του συνδέσμου του Γιοσμά. Τις ημέρες της δίκης ο Γιοσμάς έλεγε "εγώ φταίω που ήρθα από την Γερμανία δια να αποδυθώ εις εθνικούς αγώνας" (Σ. Δορδανάς στο "Εχθρός εντός των τειχών" επιμέλεια έκδοσης Ι. Μιχαηλίδης, Ηλ. Νικολακόπουλος, Χ. Φλάισερ). Στην απολογία του είπε το καταπληκτικό "τους Γερμανούς τους αγαπούσα και αυτοί με θεωρούσαν τον υπ' αριθμό ένα τίμιον Έλληνα". Η δικαιοσύνη ωστόσο εκτίμησε τον πατριωτικό του ρόλο και ο Γιοσμάς καταδικάστηκε σε ποινή κάθειρξης ενός έτους για...διατάραξη κοινής ησυχίας προκειμένου να συνεχίσει απερίσπαστος το "εθνικόν του έργο" στην υπηρεσία της Χούντας των συνταγματαρχών που ακολούθησε.

Έτσι λοιπόν αγαπητοί φίλοι μην ανησυχείτε για το πως θα ξεκαλοκαιριάσουν οι φυγάδες της Ζίμενς, αγκαλιά με τα κλοπιμαία. Αυτοί που τους άφησαν να φύγουν, ξέρουν πολύ καλά τι έκαναν. Γιατί για να πετάξει το πουλί πρέπει κάποιος να του ανοίξει την πόρτα. Και που ξέρετε. Μπορεί να ηγηθεί ο Χριστοφοράκος εκεί στην ξενιτιά των εντολέων του, κάποιας εθνικής κίνησης στα πρότυπα του Έκτορα Τσιρονίκου και του Φον Γιοσμά, για τη σωτηρία της πατρίδας από τους καταχραστές του δημόσιου πλούτου, για να σωθεί επιτέλους ο τόπος από τη διαφθορά, τη σήψη και τους απατεώνες.

35 σχόλια:

Τη 2 Ιουνίου 2009 - 12:45 π.μ. , Ο χρήστης Blogger iteanet είπε...

θα ήθελα να σας ρωτήσω αν επιτρέπεται να αναδημοσιεύσω το άρθρο σας.
Έχω τοποθετήσει εδώ και καιρό σύνδεσμο της σελίδας σας στο ιστολόγιό μου και σας παρακολουθώ.με μεγάλο ενδιαφέρον

 
Τη 2 Ιουνίου 2009 - 1:12 π.μ. , Ο χρήστης Blogger vasikos metoxos είπε...

@ iteanet

Φυσικά και μπορείτε.

 
Τη 2 Ιουνίου 2009 - 11:34 π.μ. , Ο χρήστης Blogger xasodikis είπε...

Άλλο ένα καταπληκτικό ιστορικό-επίκαιρο ποστ!

Μπράβο φίλε!

 
Τη 2 Ιουνίου 2009 - 12:14 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger John Black είπε...

Εξαιρετικό το κείμενο. Ανατριχιαστικά επίκαιρο.

Την καλημερα μου!

 
Τη 2 Ιουνίου 2009 - 12:38 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger ΨουΞ είπε...

Τέλειο!

 
Τη 2 Ιουνίου 2009 - 5:23 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger argosholos είπε...

Μπράβο, εξαιρετικό άρθρο! Έχεις γίνει από καιρό βασικός μέτοχος στις περιπλανήσεις μου.
Αλήθεια, ερωτήθηκαν όσοι έγιναν υπουργοί και πρωθυπουργοί τη δεκαετία του 1950 (πχ από υπουργοί Δημοσίων Έργων, κατευθείαν Πρωθυπουργοί),τι είχαν κάνει στη ζωή τους 10 χρόνια πριν...Πολλά ακούγονται...
Φανταστείτε, αν κάποιος γινόταν σήμερα υπουργός, δεν θα θέλατε να μάθετε που ήταν το 1999, ιδίως αν τότε είχαν συμβεί κοσμοϊστορικά γεγονότα;

 
Τη 2 Ιουνίου 2009 - 5:39 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger vasikos metoxos είπε...

@ argosholos

Διευρύνοντας την απορία σου καταθέτω απόσπασμα από την αγόρευση του εισαγγελέα Δελαπόρτα στη δίκη των φυσικών αυτουργών της δολοφονίας του Γρηγόρη Λαμπράκη το 1966 σχετικά με τη σύσταση των μηχανισμών που δολοφόνησαν τον Λαμπράκη :

«...κατάλοιπα υποπροϊόντων του Χίτλερ, από γιγαντοκύτταρα δοσιλογικής λευχαιμίας... από κακοποιούς διαφόρων βαθμών και ειδών, από ιδεολογικούς σκηνίτες και από άλλους φτωχούς διαβόλους... Από τέτοια κοινωνικά βυθοκορήματα αναμενόταν βοήθεια και σ’ αυτά θα ανατιθόταν σε ώρα κρίσης, η ενίσχυση των Σωμάτων Ασφαλείας και η μεγάλη και άγια υπόθεση «της υπερασπίσεως της Πατρίδος και του Ελληνοχριστιανικού Πολιτισμού παντού, πάντοτε και δι’ όλων των μέσων», κατά τους σκοπούς της οργάνωσης του Γιοσμά που αναγράφονται πίσω από την ταυτότητα του Γκοτζαμάνη... Σήμερα, εδώ, ένα σύμφυρμα κλεφτών, βιαστών, δοσίλογων και κάθε είδους κακοποιών, εμφανίζεται (προς εθνοκαπηλεία και ανομολόγητους ιδιοτελείς σκοπούς) ως προστάτης κοινωνικών καθεστώτων, ως φύλακας ιερών και οσίων και ως Κέρβερος του νόμου και της τάξης. Τι άλλο έπρεπε να περιμένει κανείς απ’ αυτό πλην του ότι θα εξελισσόταν σε κακοήθη νεοπλασία της κοινωνίας;»

Ζήτω το Έθνος αργόσχολε...

 
Τη 2 Ιουνίου 2009 - 5:59 μ.μ. , Ο χρήστης Anonymous faidros είπε...

Απλά καταπληκτικός !!!!!!!!

 
Τη 2 Ιουνίου 2009 - 6:27 μ.μ. , Ο χρήστης Anonymous Ektoras είπε...

Για μια ακόμη φορά η ιστορία επαναλαμβάνεται. Μάλλον λαθεύω που δε σε επισκέπτομαι συχνότερα Βασικέ. Καταπληκτικές γνώσεις και εμπεριστατωμένα άρθρα. Για δοσίλογους ήξερα για Ελληνογερμαναράδες, μόλις έμαθα. Όσον αφορά τη Ζήμενς, υπο κατοχή τελούμε και τη σήμερον, φυσικά και θα την κάνουν και θα κάνουν και ό,τι γουστάρουν! Επαναλαμβάνω, υπό κατοχή τελούμε. Απλά ξεγελιόμαστε με ένα ξεροκόμματο οι περισσότεροι και δεν θέλουμε να δούμε τα θύματα στους δρόμους, στις φτωχογειτονιές, στα γκέτο των μεταναστών

Καλό μήνα

 
Τη 2 Ιουνίου 2009 - 7:51 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger Locus Publicus είπε...

Ενα πράγματι εξαιρετικό πόστ. Ειναι κρίμα που όλες αυτές οι πληροφορίες, απο τον Παπαναούμ μέχρι τους "εξόριστους της Βιέννης" δεν έχουν ενσωματωθεί με κάποια μορφή στα σχολικά βιβλία μας, αλλά υπάρχουν μονάχα στις προσπάθειες ιστορικής έρευνας μεμονωμένων συγγραφέων. Τόσα χρόνια μετα τον πόλεμο, η αδυναμία να αντικρύσουμε τους σκελετούς της ιστορίας μας μας οδηγει και πάλι σε νέα αδιέξοδα. Τελικά, για να προχωρήσει μια κοινωνία πρέπει να συμφιλιωθεί με τα λάθη του παρελθόντος.


Το παρακράτος αναπαράγεται σήμερα με παραλλαγές, καθώς υπάρχει διάχυτη η αντίληψη πως πίσω απο τα ακραία τουλάχιστον πολιτικά κόμματα, υπάρχουν σαφέστατα οργανωμένες πολιτικές ομάδες κρούσης, έτοιμες να ξανασυγκρουστούν εν ονόματι των δύο μεγάλων κομμάτων που ειναι οι ηθικοί αυτουργοί της διαφθοράς.

Εξοχος, Βασικέ. Τις ευχές μου.

 
Τη 2 Ιουνίου 2009 - 10:44 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger vasikos metoxos είπε...

Έκτορα το σημερινό άρθρο του Φ. Συρίγου στην Ελευθεροτυπία ταιριάζει γάντιο με το σχολιό σου. Για δες εδώ

 
Τη 2 Ιουνίου 2009 - 11:39 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger vasikos metoxos είπε...

Μετά από αισθητή απουσία μηνών καλοσορίζω στα σχόλια αυτού του μπλογκ τον αγαπητό Locus Publicus. Καλά να είσαι υπερατλαντικέ φίλε.

 
Τη 2 Ιουνίου 2009 - 11:47 μ.μ. , Ο χρήστης Anonymous Ektoras είπε...

Το διάβασα φίλε Βασικέ, δεν είναι τυχαίο οτι ο Φ. Συρίγος υπήρξε παρ'ολίγον δολοφονηθείς, όπως τυχαίες δεν είναι και οι σχέσεις της οικογένειας με Γερμανία μεριά...

Είχα αφήσει και ένα σχόλιο στην καταπληκτική προηγούμενη ανάρτησή σου.

Επίσης πολύ ενδιαφέρον θα ήταν κάποια στιγμή, αν θελήσεις να αναφερθείς στα αποθεματικά χρυσού που πήραν οι χιτλερικοί από την Ελλάδα και που τόσος ντόρος είχε γίνει κάποτε για μια κάποια επιστροφή.

Δεν είμαι συχνός blogger, μα από εδώ και πέρα, όποτε βρίσκομαι νετ δεν πρόκειται να χάνω ανάρτησή σου

Να είσαι πάντα καλά, καλό βράδυ

 
Τη 3 Ιουνίου 2009 - 2:08 π.μ. , Ο χρήστης Blogger αθεόφοβος είπε...

Θα ήθελα να προσθέσω στο εξαιρετικό σου ποστ ότι μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 1947 άρχισαν να αποστέλλονται από το υπουργείο Εξωτερικών προς τις διπλωματικές αντιπροσωπείες οι πρώτες καταστάσεις με δωσιλόγους φυγάδες.
Σ’ αυτό το πλαίσιο ο ειδικός επίτροπος Δωσιλόγων Θεσσαλονίκης έστειλε στο υπουργείο Εξωτερικών ονομαστικό κατάλογο 35 δωσιλόγων που είχαν καταφύγει στη Γερμανία. Μεταξύ αυτών ξεχώριζαν τα ονόματα των Διονυσίου Αγάθου, Αντωνίου Βήχου, Χαράλαμπου Αϊβαλιώτη, Κυριάκου Γραμματικόπουλου, Εμμανουήλ Γαρουφαλή, Αθανασίου Καπνόπουλου, Παναγιώτη Μελεμανλή, Γρηγορίου Παζιώνη, Λάσκαρη Παπαναούμ από την Μπίτολα (Μοναστήρι), ο οποίος διέφυγε με τη Γερμανίδα σύζυγό του στη Βιέννη και ουδέποτε τιμωρήθηκε για τον αφανισμό του εβραϊκού στοιχείου της Θεσσαλονίκης, Γεωργίου Πούλου και Γεωργίου Σπυρίδη.
Τελικά, ο Πούλος εκτελέστηκε τον Ιούνιο του 1949 στο Γουδί.
Ο Γιοσμάς πέθανε το 1975 στο νοσοκομείο Αγιος Δημήτριος της Θεσσαλονίκης.Ο γιός του το 2007 ήταν υποψήφιος του ΛΑΟΣ στην Ροδόπη.

 
Τη 3 Ιουνίου 2009 - 9:02 π.μ. , Ο χρήστης Blogger vasikos metoxos είπε...

Όπως αντιλαμβάνεσαι αθεόφοβε εάν η ιστορία γραφόταν στα σχολικά βιβλία όπως διερωτάται ο Λόκους, θα περιείχε στιγμές δόξης για τους κυρίους που αναφέρεσαι, διότι ομολογουμένως υπηρέτησαν τον αγώνα κατά του μπολσεβικισμού.

Με αφορμή τις μάχες στα δεκεμβριανά της Αθήνας το 1944 που συγκροτούν στην ουσία το πρώτο επεισόδιο του ψυχρού πολέμου, πριν καν πέσει η αυλαία του 2ου ΠΠ, οι μαχητές της Βέρμαχτ αξίωναν την αποκατάσταση των ένδοξων στρατιωτών του Ράιχ γιατί αυτοί άρχισαν τη δουλειά που ολοκλήρωσαν οι αγγλοαμερικάνοι εναντίον των κομμουνιστών. Συνεπώς κατά τους ισχυρισμούς των γερμανών βετεράνων ήταν άδικο τα αντίποινα εναντίον της δράσης των συμμοριτών, να θεωρούνται εγκλήματα πολέμου αμαυρώνοντας την εικόνα του γερμανικού στρατού κατοχής.

Τον απαξιωτικό όρο συμμορίτης για τους αντάρτες χρησιμοποίησαν πρώτοι οι Γερμανοί.

Τέτοιας ποιότητας θα ήταν η ιστορική αναφορά αθεόφοβε και ας μην έχουμε την παραμικρή αμφιβολία γι αυτό.

 
Τη 3 Ιουνίου 2009 - 10:53 π.μ. , Ο χρήστης Blogger vasikos metoxos είπε...

Την ημέρα των γεννεθλίων του Χίτλερ το 1942 ο Λάσκαρης Παπαναούμ έστειλε επιτολή τις γερμανικές αρχές κατοχής αναφέροντας : "Πώς είναι δυνατόν σε όλα τα βαλκανικά κράτη να έχουν ληφθεί από καιρό μέτρα και μόνο οι Εβραίοι της Ελλάδας, ιδιαίτερα αυτοί της Θεσσαλονίκης, να μην έχουν θιγεί και να παραμένουν ελεύθεροι. (...) Δεν έφτασε ακόμη η στιγμή να απελευθερωθεί η Ελλάδα από την παγκόσμια πανώλη του εβραϊσμού?."

Τον Ιούνιο του 1943 η εφαρμογή της "τελικής λύσης" στην Θεσσαλονίκη δικαίωσε τον τοπικό Φύρερ που ουδέποτε λογοδότησε και προφανώς έζησε ως ευηπόληπτος γερμανός πολίτης ξεκοκκαλίζοντας τα λάφυρα του πλιάτσικου...

 
Τη 4 Ιουνίου 2009 - 7:13 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger syneas είπε...

Αφού σε συγχαρώ για το κείμενό σου που συνδέει καταπληκτικά το τότε με το τώρα, έχω να κάνω μια ερώτηση: γιατί έχουμε επικεντρωθεί όλοι σε αυτούς που έδωσαν τις μίζες και όχι σε κείνους που τις έλαβαν;
Νομίζω πως περισσότερο ενδιαφέρει τον κόσμο το ποιοι κυβερνητικοί παράγοντες τα πήραν και λιγότερο ποιοι τα έδωσαν.
Στο κάτω-κάτω αυτοί που τα πήραν είναι εκλεγμένοι από μας και πρέπει να μας πουν πως τίμησαν την ψήφο που τους δώσαμε, οι άλλοι μας είναι (ή πρέπει να μας είναι ) εντελώς αδιάφοροι.
Εκτός πια και τα χρήματα τα τσέπωσαν οι ίδιοι και δεν τα έδωσαν σε κόμματα και πολιτικά πρόσωπα-αν και ο Τσουκάτος άλλα λέει…

 
Τη 4 Ιουνίου 2009 - 8:43 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger vasikos metoxos είπε...

Syneas, προς το παρόν μάθαμε που πήγε το ένα μύριο από τα διακόσια. Για τα υπόλοιπα 199 θα τα μάθουμε προσεχώς από τα δικαστήρια του Μονάχου που θα απονείμουν δικαιοσύνη σύμφωνα με το αίτημα των φυγόδικων πρώην μεγαλοστελεχών της εταιρείας...

 
Τη 4 Ιουνίου 2009 - 9:00 μ.μ. , Ο χρήστης Anonymous afroditi είπε...

Εξαιρετικός. Απίστευτη γνώση για ακόμα μία φορά. Σ' ευχαριστώ βασικέ μέτοχε για το κείμενο!

 
Τη 5 Ιουνίου 2009 - 2:06 π.μ. , Ο χρήστης Blogger fpboy είπε...

Πραγματικά με σόκαρε αυτή η ιστορία.
Φρίκη.

 
Τη 5 Ιουνίου 2009 - 12:53 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger Λωτοφάγος είπε...

@ Εξαιρετικός όπως πάντα!
Όσο για τους "φυγάδες", σκέψου τι θα γινόταν αν τους συνελάμβαναν παραμονές ευρωεκλογών και ανοίγανε το στοματάκι τους!
Θα γελούσε κάθε πικραμένος! Κρίμα, κρίμα. Κανείς δεν σέβεται το γέλιο του λαού!

 
Τη 6 Ιουνίου 2009 - 3:05 π.μ. , Ο χρήστης Anonymous Ektoras είπε...

Πέρασα για μια καλημέρα πλέον...
Τώρα ποιός μου λέει εμένα οτι στα ευρωψηφοδέλτια και στη βουλή αλλά ακόμα και στην τοπική αυτοδιοίκηση ή σε άλλα δημόσια πόστα δεν υπάρχουν αυτοί τους οποίους περιγράφεις;
Είμαι σίγουρος οτι υπάρχουν απλά εγώ δεν τους γνωρίζω. Δεν πειράζει, την Κυριακή κάποιοι ίσως και να τους ψηφίζουμε. Θα έχουμε την δημοκρατία των 2 λεπτών της ψήφου και αυτό θα μας κάνει να νιώσουμε για λίγο οτι κάποιοι είμαστε και 'μεις και κάτι κάνουμε

 
Τη 6 Ιουνίου 2009 - 11:57 π.μ. , Ο χρήστης Blogger vasikos metoxos είπε...

Με αφορμή το σχόλιό σου Έκτορα, για τα γερμανικά κλεμμένα της κατοχής, σύμφωνα με την έρευνα του καθηγητή Χ. Φλάισερ στα γερμανικά αρχεία και τους τότε γερμανικούς υπολογισμούς εμπειρογνωμόνων, για ποσό ίσο με 476 εκατ. μάρκα, τα κατοχικά δάνεια αντιστοιχούν σε σημερινή αξία σε 5 δις ευρώ ΧΩΡΙΣ τους τόκους των εξήντα έξι ετών....

 
Τη 6 Ιουνίου 2009 - 8:16 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger vasikos metoxos είπε...

Λωτοφάγε εάν ανοίξουν το στόμα τους οι φυγάδες θα κάνουν πλέον ζημιά ΜΟΝΟ στον εαυτό τους μετά την αμνήστευση-παραγραφή των ευθυνών των πολιτικών προσώπων. Γι αυτό ακριβώς την κοπάνησαν. Με το κλείσιμο της βουλής και την παραγραφή έπαψαν να έχουν τους πολιτικούς στο χέρι και να απειλούν με αποκαλύψεις. Τόσο απλά. Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Παπαναούμ αγαπητέ Λωτοφάγε και ακολουθούν πιστά τα σύγχρονα λαμόγια της ισχυρής Ελλάδας του εκσυγχρονισμού και των μεταρρυθμίσεων...

 
Τη 7 Ιουνίου 2009 - 1:42 π.μ. , Ο χρήστης Blogger Λωτοφάγος είπε...

Μα, για γέλιο μιλάω, Βασικέ μου, και όχι για ζημιά.
Σιγά μην άφηναν τίποτε στην τύχη οι πολιτικοί!

 
Τη 7 Ιουνίου 2009 - 8:15 π.μ. , Ο χρήστης Blogger vasikos metoxos είπε...

Και από την άλλη λωτοφάγε μου, οι εισαγγελείς - ανακριτές αισθανόμενοι τη γελιοποίηση από την εκτελεστική εξουσία μαζεύουν τα παιδιά του φυγάδα Καραβέλλα με τα μερικά εκατομύρια στην Ουρουγουάη, σαν νέοι Οθωμανοί, που κρατούσαν ομήρους τους συγγενείς των προεστών του Μωριά πριν την επανάσταση. Και όλα αυτά για να σώσουν τα προσχήματα. Ταυτόχρονα, ο κυρίαρχος λαός σήμερα ημέρα της κάλπης, μάλλον θα πάει για μπάνια, αγνοώντας κατά βάση τι τον περιμένει, παραμένοντας στην αφασική του νιρβάνα, ως ιδανικός αυτόχειρας...

 
Τη 10 Ιουνίου 2009 - 7:03 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger vassper είπε...

και πάλι "έγραψες"
προτεινω να σε ανακηρυξουμε αρχηγό των ιστοριογραφούντων

 
Τη 11 Ιουνίου 2009 - 10:31 μ.μ. , Ο χρήστης Anonymous Δημήτριος είπε...

Σε παραπάνω σχόλιο αναφέρεται ότι ο Πούλος εκτελέστηκε στο Γουδή σε αντίθεση με το πνεύμα ατιμωρησίας για τους συνεργάτες των Γερμανών που περιέχει το ποστ σου. Θα είχε ενδιαφέρον η τοποθέτησή σου για το ζήτημα αντί να αποφεύγεις να απαντήσεις στο σχόλιο.

 
Τη 12 Ιουνίου 2009 - 7:03 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger vasikos metoxos είπε...

Δεν θεωρώ ότι απέφυγα να γράψω για το θέμα των εκτελέσεων των εγκληματιών πολέμου στην Ελλάδα Δημήτριε, αλλά αφού μου δίνεις την ευκαιρία το κάνω με μεγάλη ευχαρίστηση.

Ο Πούλος μετά την αποχώρησή του μαζί με την Βέρμαχτ ανέλαβε τη διοίκηση ενός τάγματος αστυνόμευσης που ίδρυσε στην Λιουμπλιάνα στην Σλοβενία, όπου και παραδόθηκε στους Αμερικανούς το 1945.

Ο Μαρκ Μαζάουερ στο βιβλίο του "Στην Ελλάδα του Χίτλερ" αναφέρει ότι το 1947 ο Πούλος ήταν προφυλακισμένος στην Θεσσαλονίκη από όπου και έγραψε επιστολή στην ελληνική κυβέρνηση, δηλώνοντας πως ότι είχε κάνει ήταν αποτέλεσμα της αγάπης του για την πατρίδα και καθόσον τα γεγονότα είχαν επιβεβαιώσει τις προειδοποιήσεις του για τον κομμουνισμό, προσφερόταν να βρει εθελοντές για να πολεμήσει την αριστερά στην Ελλάδα. "Μία τέτοια προσφορά δεν ήταν αυτονόητο ότι θα απορριπτόταν, μέσα στο δεξιό κλίμα της εποχής" γράφει ο Μαζάουερ.
Τα εγκλήματα του Πούλου είχαν προκαλέσει τέτοια φρίκη στην κοινή γνώμη που ο Πούλος όπως ο συνεργάτης του χασάπης λοχίας Φριτς Σούμπερτ (γνωστός και στην Κρήτη όπου έκανε απίστευτα εγκλήματα με τους συνεργούς του Τζουλιάδες από τον Κρουσώνα) ήταν από τους ελάχιστους εγκληματίες πολέμου που εκτελέστηκαν.

Τα ίδια ισχύουν και για τις εκτελέσεις των Γερμανών στρατηγών - διοικητών της Κρήτης: Του μακελάρη των Ανωγείων και του Αμαρίου Μίλερ αλλά και του λιγότερου ενόχου Μπράουερ

 
Τη 14 Ιουνίου 2009 - 10:54 π.μ. , Ο χρήστης Blogger squarelogic είπε...

εκπληκτικό το κείμενο φίλε και συγγνώμη που-αν και το διάβασα απ τους πρώτους-επιφυλάχθηκα να σχολιάσω μετά από προσεκτικότερη ανάγνωση.

Δυστυχώς την πραγματική ιστορία πολλών ευυπόληπτων "πατρικίων" της ελληνκοινωνίας δεν την γνωρίζουμε.
Οι συνέπειες όμως είναι ορατές καθημερινά στον τρόπο που λειτουργούν.

Και γω σαν τον Συνέα,απορώ γιατί ασχολούμαστε έτσι μονόπλευρα με αυτούς που λειτούργησαν όπως οι πολιτικοί και οι υπηρεσ.παράγοντες απαίτησαν,κι όχι με τους δεύτερους αλλά βέβαια οι πολιτικοί έχουν φροντίσει για την "λεύκανσή" τους.
Αυτό κι αν είναι Σκάνδαλο...!
Συνεπώς,για μένα η ενασχόληση με τους φυγόδικους είναι απλώς αποπροσανατολισμός όσο κάνουμε γαργάρα το πλαίσιο το οποίο επιτρέπει τη δημιουργία και νέων Ζήμενς.

 
Τη 14 Ιουνίου 2009 - 2:13 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger mtryfo είπε...

Μια βδομάδα έφυγα στην εξοχή για να αποφύγω το μετεκλογικό ορυμαγδό και γυρνώντας βρήκα "θησαυρό"... χαιρετώ σε φίλε μου, κάθε φορά στοχεύεις σωστά...

 
Τη 14 Ιουνίου 2009 - 2:21 μ.μ. , Ο χρήστης Anonymous richard X είπε...

Τι φοβερό ποστ. Απίστευτη γραφίδα!

 
Τη 8 Ιουλίου 2009 - 1:23 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger o ...μάλλoν άνθρωπoς είπε...

Εξαιρετικό!
(...μάς τά 'παν κι άλλοι)

Κάποιες απορίες:
1. Η φράση «έγινε πούλος» που ακούγεται, από την φυγή του Πούλου προήλθε;
2. Το «Παπα-ναούμ» μου προκαλεί την υποψία ότι κάποια εβραίϊκη ρίζα πρέπει να είχε. Τό 'χει ψάξει κανείς;
3. Δεξιά-πίσω από τον Πούλο (αριστερά στη φωτογραφία) παπάς δεν καβαλικεύει;

και μιά ευχή:
Εύχομαι ο ως άνω ωραία σχολιάζων "ΕΚΤΟΡΑΣ" να μην είναι κάνα εγγόνι του ...Τσιρονίκου.

 
Τη 12 Ιουλίου 2009 - 11:57 π.μ. , Ο χρήστης Blogger vasikos metoxos είπε...

Ωραίες οι επισημάνσεις σου "μάλλον...άνθρωπε", αλλά αν διαβάσει το σχόλιό σου ο Έκτορας θα γίνει της ...Τροίας!

 
Τη 29 Νοεμβρίου 2016 - 7:10 μ.μ. , Ο χρήστης Anonymous Ανώνυμος είπε...

Ξέρουμε τι απέγινε ο Παπαναούμ;

 

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα